Eduard August, hertog van Kent

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eduard, Hertog van Kent

Eduard August, hertog van Kent en Strathearn, graaf van Dublin (Buckingham Palace (Londen), 2 november 1767 - Woodbrook Cottage (Sidmouth, Devon), 23 januari 1820) was een Britse prins.

Hij was de vierde zoon van koning George III en koningin Charlotte en de jongere broer van de koningen George IV en Willem IV.

Hij werd geboren op Buckingham Palace en volgde een militaire opleiding in Duitsland. Hij studeerde aan verschillende Duitse universiteiten en diende daarna als kolonel in het Britse leger op Gibraltar. Even later maakte hij promotie tot generaal en werd hij met zijn troepen naar Canada gestuurd. Daar was hij commandant van de Britse strijdkrachten in Noord-Amerika. In 1802 werd hij benoemd tot gouverneur van Gibraltar.

Eduard bleef lang ongehuwd. Hij had wel een aantal vriendinnen en dus mogelijk ook een of meer onwettige kinderen. De huwelijkskwestie werd pas urgent toen zijn nichtje Charlotte Augusta, het enige kind van zijn broer George, in 1817 overleed. Daardoor was de troonopvolging onzeker geworden. Eduard haastte zich, evenals zijn twee andere ongetrouwde broers, een huwelijkspartner te vinden om te kunnen zorgen voor een erfgenaam. Hij huwde op 29 mei 1818 met Victoria van Saksen-Coburg-Saalfeld (1786-1861), dochter van hertog Frans van Saksen-Coburg-Saalfeld, zus van de eerste Belgische koning Leopold I en weduwe van Emich Karel van Leiningen, en werd de vader van de latere koningin Victoria (1819-1901). Hij overleed kort na de geboorte van zijn dochter. Omdat geen van zijn oudere broers wettige kinderen nalieten, werd zijn dochter koningin.