Eduard Daniël van Oort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eduard Daniël van Oort

Eduard Daniël van Oort (Barneveld 31 oktober 1876 - Leiden, 21 september 1933) was een Nederlands ornitholoog, buitengewoon hoogleraar in de systematische dierkunde aan de Rijksuniversiteit Leiden en directeur van het Rijksmuseum van Natuurlijke Historie te Leiden.

Loopbaan en werk[bewerken]

Eep van Oort doorliep in Den Haag de HBS en ging daarna studeren in Leiden en vervulde tussen 1901 en 1903 assistentschappen in de geologie en de dierkunde aan 's Rijks Museum van Geologie en Mineralogie. Eep van Oort leerde veel van het standaardwerk over vogels van Nozeman en Sepp. Hij mocht als Hbs-er aanvankelijk geen academisch examens doen voor hij een speciaal staatsexamen had afgelegd. In 1903 studeerde hij af en een jaar later promoveerde hij cum laude op een proefschrift over anatomie bij vogels (Beitrag zur Osteologie des Vogelschwanzes).

Op 1 mei 1904 werd hij benoemd tot conservator van de afdeling vogels van het Rijksmuseum van Natuurlijke Historie als opvolger van Otto Finsch.

Hij is van grote betekenis geweest voor de ornithologie in Nederland. Hiervan getuigt zijn vijfdelige werk (postuum gecompleteerd) De vogels van Nederland, Ornithologia Neerlandica (1918-1935). Verder gaf hij leiding aan het ringonderzoek aan vogels, dat in de eerste jaren vanuit het Rijksmuseum werd geadministreerd. Hij was een van de eerste leden van de Nederlandse Ornithologische Vereniging; hij werd op 24 juni 1911 tot bestuurslid gekozen en werd lid van de redactie bij de oprichting van het tijdschrift Ardea.

Verder beschreef hij negen verschillende nieuwe vogelsoorten (39 indien ondersoorten meegerekend) [1] voor de wetenschap, voornamelijk afkomstig uit Nederlands-Indië.

In 1913 werd hij waarnemend en in 1915 gewoon directeur van het Rijksmuseum van Natuurlijke Historie als opvolger van Fredericus Anne Jentink. In 1920 werd hij buitengewoon hoogleraar in de systematische dierkunde aan de Rijksuniversiteit Leiden.

Hij overleed in 1933 en werd als directeur opgevolgd door Hilbrand Boschma.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Voous, K.H., 1995. In de ban van de vogels. Uitgeverij Scheffers ISBN 90 55460133
  • Holthuis L.B., 1995. 1820 - 1958 : Rijksmuseum van Natuurlijke Historie PDF volledige tekst</ref>