Edward Anseele
| Edward Anseele | ||||
.svg){kind=small} België |
||||
 |
||||
| Geboren | Gent, 26 juli 1856 | |||
| Overleden | Gent, 18 februari 1938 | |||
| Partij | BWP | |||
| Minister van Openbare Werken | ||||
| Aangetreden | 21 november 1918 | |||
| Einde termijn | 24 oktober 1921 | |||
| Regering | Delacroix I Delacroix II Carton de Wiart |
|||
| Voorganger | Joris Helleputte | |||
| Opvolger | Albéric Ruzette | |||
| Minister van Spoorwegen, Posterijen en Telegrafie | ||||
| Aangetreden | 17 juni 1925 | |||
| Einde termijn | 22 november 1927 | |||
| Regering | Poullet Jaspar I |
|||
| Voorganger | Paul Tschoffen | |||
| Opvolger | Maurice August Lippens | |||
| Minister van Staat | ||||
| Aangetreden | 8 april 1930 | |||
|
||||
Eduardus Camillus (Edward) Anseele (Gent, 26 juli 1856 - aldaar, 18 februari[1] 1938) was een Belgisch politicus.
[bewerken] Levensloop
Hoewel zijn ouders eerder behoorden tot de kleine burgerij (vader was schoenmaker) werd de jonge Anseele actief in de prille sociale beweging.
Anseele ging tot zijn 17e naar het atheneum, voor zijn afkomst en in die tijd eerder uitzonderlijk. Het socialistisch congres van 1877 in Gent was de start van zijn socialistisch engagement. Hij trad als journalist in dienst van het weekblad "De Volkswil", later omgevormd tot het dagblad Vooruit. Hij organiseerde mee de in 1880 gestichte coöperatieve bakkerij Vooruit. Deze zou de start vormen van een hele reeks ondernemingen die op den duur een waar industrieel imperium zouden vormen. Hiermede wilde Anseele een tegengewicht vormen tot de "kapitalistische" ondernemingen, en kon hij arbeidersacties ook materieel steunen. Tijdens de crisis van de jaren dertig ging dit echter zo goed als geheel verloren. De Gentse Vooruit getuigt nog van die (vergane) glorie.
Anseele was lang gemeenteraadslid en schepen in Gent, waarnemend burgemeester en volksvertegenwoordiger. Hij was daar één van de oprichters van de "Belgische Werkliedenpartij" (BWP). Tijdens de Eerste Wereldoorlog kreeg hij van de Duitse bezetter de post van "president van België" aangeboden, hetgeen hij weigerde. Na de oorlog werd hij daarvoor beloond met enkele ministerambten : van 1918 tot 1921 Minister van Openbare Werken en van 1925 tot 1927 Minister van Spoorwegen en PTT. In 1930 kreeg hij de eretitel Minister van Staat.
Tijdens de crisisjaren van de jaren 30 begon zijn tragische neergang met het faillissement van de Bank van de Arbeid in 1934. Twee jaar later zette hij, onder lichte dwang van de partij, zijn parlementaire loopbaan stop.[2][3]
Hij was de vader van Edward Anseele jr.
[bewerken] Bibliografie
Zijn literair erfgoed bleef door zijn drukke carriere beperkt tot drie romans:[4]
- De Pest (1874?)
- Voor 't volk geofferd (1881)
- De omwenteling van 1830, historische roman (1885)
Daarnaast verzorgde hij de vertaling van Émile Zola's novelle Germinal uit 1885.
[bewerken] In populaire cultuur
- In de stripreeks Nero verklaart Jan Spier in strook 66 van het album De Muurloper (1995) dat hij zijn frietkot wil neerpoten bij het standbeeld van "Edje Anseele." op het Frankrijkplein te Gent.
| Voorganger: Joris Helleputte |
Minister van Openbare Werken 1918-1921 |
Opvolger: Albéric Ruzette |
| Voorganger: Paul Tschoffen |
Minister van Spoorwegen 1925-1927 |
Opvolger: Maurice August Lippens |
| Voorganger: Paul Tschoffen |
Minister van Posterijen en Telegrafie 1925-1927 |
Opvolger: Maurice August Lippens |
| Bronnen, noten en/of referenties |
 |
Zie de categorie Edward Anseele van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
