Edward Emerson Barnard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edward Emerson Barnard

Edward Emerson Barnard (Nashville (Tennessee), 16 december 1857 - Williams Bay (Wisconsin), 6 februari 1923) was een Amerikaans astronoom. Hij was algemeen bekend als E. E. Barnard, en werd gezien als een begaafd waarnemer.

Leven en werken[bewerken]

Barnard werd geboren in Nashville (Tennessee) als zoon van Reuben Barnard en Elizabeth Jane Haywood, en had één broer. Zijn vader overleed voor zijn geboorte, waardoor hij in armoede opgroeide en weinig tot geen opleiding meekreeg. Hij had belangstelling voor fotografie, en op zijn negende vond hij een baantje als hulpje van een fotograaf.

Later kreeg hij belangstelling voor astronomie. In 1876 kocht hij een 5-inch refractortelescoop, en in 1881 ontdekte hij zijn eerste komeet (en verzuimde vervolgens zijn ontdekking te melden). Hij ontdekte later dat jaar een tweede komeet, en in 1882 een derde.

Nog werkzaam in een fotostudio trouwde hij in 1881 met de in Engeland geboren Rhoda Calvert. In de jaren rond en na 1880 loofde een welgesteld persoon een beloning uit van 200 dollar voor elke nieuwe komeet die werd ontdekt. Barnard ontdekte er 8, en het geld gebruikte hij voor de bouw zijn huis.

Toen hij aan bekendheid won onder amateurastronomen in Nashville, zamelden zij voldoende geld in om hem een plaats te bezorgen aan de plaatselijke Vanderbilt University. Hij studeerde op 30-jarige leeftijd af, en trad in dienst bij het Lick Observatory.

In 1892 bestudeerde hij een nova en was de eerste die de gasvormige emissies waarnam, en daaruit afleidde dat het hier ging om de ontploffing van een ster. In hetzelfde jaar ontdekte hij ook Amalthea, de vijfde maan van Jupiter. Hij was daarmee de eerste astronoom die een nieuwe maan van Jupiter ontdekte sinds Galileo Galilei in 1610. Het was tevens de laatste maan die door visuele waarneming werd ontdekt (en niet door middel van fotografie of andere middelen).

In 1895 stapte hij over naar de Universiteit van Chicago als professor in de astronomie. Daar kon hij beschikken over de 40-inch telescoop van het Yerkes Observatory. Zijn werk in die periode bestond voor een belangrijk deel uit het fotograferen van de Melkweg. Samen met Max Wolf ontdekte hij dat bepaalde donkere gebieden in de Melkweg gaswolken zijn, die de achterliggende sterren aan het zicht onttrekken.

De zwakke Ster van Barnard is naar hem vernoemd, nadat Barnard in 1916 ontdekte dat deze ster een zeer hoge eigenbeweging heeft, vergeleken met andere sterren. Deze ster is - na Alpha Centauri - de meest nabije ster van de Zon.

Hij overleed in Williams Bay, Wisconsin, en werd begraven in Nashville. Na zijn dood werden zijn foto's uitgegeven onder de titel Photographic Atlas of Selected Regions of the Milky Way.

Ontdekte kometen[bewerken]

Tussen 1881 en 1892 ontdekte Barnard 14 kometen:

Erkenning[bewerken]

Medailles

Naar hem vernoemd

Necrologieën[bewerken]