Edwin Gerhard Krebs

Edwin Gerhard Krebs
6 juni 1918 - 21 december 2009
Afbeelding gewenst
Geboorteland	Verenigde Staten
Geboorteplaats	Lansing
Nobelprijs voor de	Fysiologie of Geneeskunde
In	1992
Reden	Voor hun ontdekkingen over de reversibele fosforylering van eiwitten als biologisch regelmechanisme
Samen met	Edmond H. Fischer
Voorganger(s)	Erwin Neher Bert Sakmann
Opvolger(s)	Richard Roberts Phillip Allen Sharp

Edwin Gerhard Krebs (Lansing, 6 juni 1918 - Seattle, 21 december 2009) is een Amerikaans biochemicus en Nobelprijswinnaar. In 1992 won hij samen met Edmond H. Fischer de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun ontdekkingen over de reversibele fosforylering van eiwitten als biologisch regelmechanisme.

Biografie

Krebs werd geboren als het derde kind van William Carl Krebs, een Presbyterianistische minister, en Louise Helen (Stegeman) Krebs. De familie verhuisde vanwege het werk van William vaak, maar toen Krebs zes jaar oud was verstigden ze zich in Greenville. Hier bleven ze tot Krebs' vader in 1933 onverwacht stierf, waarna Louise Krebs met haar gezin verhuisde naar Urbana, waar Krebs' oudere broers op de Universiteit van Illinois te Urbana-Champaign zaten. Krebs ging zelf naar de Urbana High School, en ging in 1936 studeren aan de Universiteit van Illinois te Urbana-Champaign. In zijn vierde studiejaar moest Krebs kiezen tussen een studie medicijnen of het halen van een hoger diploma in organische chemie. Omdat hij een studiebeurs kreeg voor de Universiteit van Washington te St. Louis, koos hij voor de eerste optie.

De studie medicijnen gaf Krebs de mogelijkheid om ook voor het beroep van arts te oefenen, en medisch onderzoek te verrichten. Na zijn afstuderen in 1943, ging hij 18 maanden werken bij het Barnes-Jewish Ziekenhuis. Daarna werd hij medisch officier in de United States Navy. In 1946 werd hij ontslagen bij de marine, maar hij kon niet direct terugkeren naar het ziekenhuiswerk. In plaats daarvan ging hij eerst biochemie studeren. Als postdoc werkte hij een tijdje met Carl en Gerty Cori. Aan het eind van zijn tweejarige studie besloot Krebs verder te werken als biochemicus.

In 1948 accepteerde Krebs een positie als assistentprofessor biochemie aan de Universiteit van Washington, Seattle. Hier leerde hij in 1953 Edmond H. Fischer kennen. De twee besloten samen verder te werken aan een onderzoek naar de enzymologie van fosforylase. Tijdens deze studie ontdekten ze reversibele fosforylering, het onderzoek dat hen de Nobelprijs opleverde.

Krebs' interesses in lesgeven administratie maakten dat hij de Universiteit verliet, en oprichter werd van het Departement van Biologische Chemie aan de Universiteit van Californië, Davis. In 1977 keerde hij terug naar de Universiteit van Washington als voorzitter van het Departement van Farmacologie.

In 1989 ontving Krebs de Albert Lasker Award for Basic Medical Research en de Louisa Gross Horwitz Prize.

Bronnen, noten en/of referenties De Engelstalige Wikipedia Raju, T N. The Nobel chronicles. 1992: Edmond H Fischer (b 1920) and Edwin G Krebs (b 1918). 2004 (2000). Krebs, E G. An accidental biochemist. xii-xxxii (1998). Blum, H E. [Nobel prize for medicine, 1992] 1935-8 (1992). Walaas, O. [The 1992 Nobel Prize in physiology and medicine] 3775 (1992). Fredholm, B B. [Two share the Nobel Prize in medicine this year] 3555-8; 363-4 (1992). Krebs, E G. The phosphorylase b to a converting enzyme of rabbit skeletal muscle. 1956. 302-9 (1989). Hughes, R. 1998. After the Prize Krebs, E.G. Autobiography The Official Site of Louisa Gross Horwitz Prize