Edwin Ysebaert
Edwin Ysebaert (1960) is een Vlaams radio- en televisiemaker.
Inhoud |
[bewerken] Radio en televisie
Edwin Ysebaert maakte in 1983 tot 1988 een honderdtal interviews voor 30 lokale radio's onder de titel Een Geval Apart. In 1987 volgde hij Marcel Vanthilt op als gastheer van het programma Gestrikt van de Socialistische Omroep Maatschappij (SOM). In 1988 ging hij meewerken aan het BRT2 -reisprogramma Visum van Fred Braeckman. Voor de vernieuwde Radio 2 maakte Ysebaert in 1990 Het Eenzame Hartenbureau, dat grote bekendheid kreeg in Vlaanderen. Het programma riep de luisteraars op om de studio te bellen en in de ether over hun gevoelsleven te praten. Deze manier van radio maken was nieuw voor de Vlaamse media. Ysebaert was ook betrokken bij een televisie-adaptatie van het programma, die in 1992 werd uitgezonden op het eerste net van de VRT. Na Het Eenzame Hartenbureau maakte Ysebaert nog Wie Zoekt Die Vindt, een datingprogramma, voor Radio 2. In 1996 nam Ysebaert ontslag bij de VRT.
[bewerken] Muziek
In 2000 presenteerde Ysebaert Liefde voor het mooie, een album van de Vlaamse zangeres Ann Christy. Dit album bevatte enkele onuitgegeven liedjes. Hij kondigde in datzelfde jaar ook een huldeconcert voor Christy aan, dat op de valreep niet doorging.[1] In 2003 oordeelde de Gentse rechtbank van koophandel dat het faillissement van het Topiek, het bedrijfje van Edwin Ysebaert dat dit huldeconcert organiseerde, uitgelokt was door boekhoudkundige malversaties van derden. Daarop besliste de rechtbank samen met de procureur des konings dat Ysebaert alle activa terug kreeg die in Topiek zaten. (geschreven overeenkomst van 6 oktober 2003 tussen de rechtbank en Ysebaert) In 2005 bracht Ysebaert samen met V2 Records opnieuw een album van Ann Christy uit onder de titel: "Ik deed alsof het mij niet raakte ". Daarop stonden opnieuw 7 onuitgegeven liedjes die voortkwamen uit de musical "Midzomernachtdroom", een productie van het MMT uit 1977.
[bewerken] Boek
In 1999 schreef Ysebaert het boek Wij Vlamingen zijn eenzame mensen.[2]
[bewerken] Verdere carrière
Sinds 2007 werkt Ysebaert voor het Vlaamse weekblad Dag Allemaal.[3]
[bewerken] Kritiek
In een interview met het weekblad Humo in 1994 toonde televisiemaker Bob Davidse zijn onbegrip over het verschijnsel emo-televisie, waarvan Ysebaert zichzelf als de Vlaamse pionier zag. "Ik begrijp niet waarom de VRT die man dat heeft laten doen", aldus Davidse.[4]
In 2000 schreef Ysebaert een open brief aan de Belgische koning Albert II. Hij klaagde daarin dat de VRT-radio een door hem uitgebrachte single van Ann Christy zou boycotten en vroeg de hulp van de koning om "het Vlaamse radiolandschap te bevrijden".[5]
Toen het televisieprogramma Man bijt hond de brief aanhaalde in de aankondiging van de rubriek De Babbelbox, reageerde Ysebaert met een persmededeling als zouden de makers "geen respect voor de koning" hebben.[5]
Het format van Het Eenzame Hartenbureau werd in 2001 geparodieerd in de Boemerang-sketch van het satirische Woestijnvis-programma In de gloria.
In 2008 riep Ysebaert de VRT in de pers op om geen fragmenten van Het Eenzame Hartenbureau meer te tonen, omdat deze hem zouden "remmen in zijn persoonlijk en sociaal leven".[3]
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Verzet Edwin Ysebaert ongegrond, Gazet van Antwerpen, 29 november 2001.
- ↑ Wij Vlamingen zijn eenzame mensen, Open Bibliotheek.
- ↑ a b Ysebaert vraagt om Eenzame Harten Buro te begraven, De Morgen, 29 augustus 2008.
- ↑ Bob Davidse alias Nonkel Bob overleden, Humo, 17 februari 2010.
- ↑ a b Edwin Ysebaert boos op 'Man Bijt Hond', Het Belang van Limburg, 25 februari 2000.
