Eenkindpolitiek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chinese tekst die mensen aanspoort meisjesbaby's toch te accepteren.

De eenkindpolitiek is een in de Volksrepubliek China geldend beleid, ingevoerd in 1979, volgens hetwelk ieder koppel slechts één kind mag krijgen; het krijgen van een tweede kind is strafbaar. Doel van dit beleid is de bevolking in te laten krimpen. De bedenker van dit beleid was de in de Sovjet-Unie getrainde militair en cyberneticus Song Jian[1]. In 1970 werden de Chinezen aangemoedigd om laat te trouwen en niet méér dan 2 kinderen te krijgen. Deze politiek was zeer effectief: binnen 10 jaar was het geboortecijfer gehalveerd. Maar China vond dit nog niet genoeg. In 1975 ontmoette Song de Nederlandse populatietheoreticus Geert Jan Olsder. Naar aanleiding van deze ontmoeting raakte Song ervan overtuigd dat een één-kind-politiek in China nodig was om een catastrofale bevolkingsgroei te voorkomen.

De eenkindpolitiek geldt alleen voor Han-Chinezen. Chinese minderheden mogen meer dan één kind hebben zonder boetes. Reden voor deze politiek is dat de regering de bevolkingsgroei wil verminderen om zo het risico van overbevolking in te perken. Deze maatregel is ingesteld na de bevolkingsexplosie na de Tweede Wereldoorlog (ten gevolge van de daling van het sterftecijfer). Vanaf de jaren 1970 is een daling in het geboortecijfer merkbaar.

De eenkindpolitiek kent per regio bepaalde uitzonderingen; zo mogen boeren op het platteland twee kinderen hebben als het eerste een meisje is en zijn er nog meer uitzonderingen.

Deze politiek heeft ertoe geleid dat er veel selectieve abortussen werden en worden gepleegd als blijkt dat het om een meisje gaat, omdat die in de Chinese maatschappij veel geld kosten, onder meer door een bruidsschat en dat dat voor armere mensen niet altijd te betalen is.

Een tweede nadelig effect is het feit dat, omdat er zo weinig meisjes volwassen worden, mannelijke Chinezen niet meer aan een vrouw geraken, waardoor er binnen enkele jaren minder Chinezen zullen zijn. In die zin heeft de eenkindpolitiek het beoogde doel bereikt.

India [bewerken]

In India, een ander land met 1 miljard inwoners, werd een tweekindpolitiek gevoerd, maar door het hoge analfabetisme is daar weinig van terechtgekomen.

Bronnen [bewerken]

  1. Of Population Projections and Projectiles, Science, 17 september 2010 en: Susan Greenhalgh (2008) Just One Child: Science and Policy in Deng's China