Egidius waer bestu bleven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het lied 'Egidius waer bestu bleven' is een vroeg rondeau uit de Nederlandse literatuur en behoort tot de bekendste Middelnederlandse liederen.

Inhoud

Geschiedenis [bewerken]

Het lied staat in het Gruuthuse-handschrift, dat dateert van rond 1400. Het is in het handschrift opgenomen met muzieknotatie. Het werd in 1849 voor het eerst gepubliceerd door Charles Carton. In 1966 werden liederen en gedichten uit het Gruuthuse-handschrift uitgegeven door K. Heeroma, waardoor de liedteksten in bredere kring bekend raakten. In 2007 werd het handschrift, dat tot dan toe in privébezit was geweest, aangekocht door de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag.

Het lied is geschreven aan het einde van de 14de eeuw door een onbekende auteur (misschien door Jan Moritoen, maar dit staat niet vast).

'Egidius waer bestu bleven' is een elegie of klaaglied. Het gaat over de dood van een vriend, genaamd Egidius. De ik-figuur benijdt Egidius omdat hij in de hemel is opgenomen, terwijl de 'ik' op aarde ongelukkig is en lijdt. Hij of zij vraagt Egidius een plaatsje naast zich vrij te houden in de hemel. Egidius kon in 2007 waarschijnlijk geïdentificeerd worden als Gillis Honin.

Het rijmschema kent slechts twee rijmklanken, '-even' en '-ijn' (dat in het Middelnederlands wordt uitgesproken als 'ien').

Volgens professor Frits van Oostrom is dit het meest gebloemleesde Nederlandse gedicht. [1]

Tekst van het lied [bewerken]

Folio 28r van het Gruuthuuse-handschrift. Rechtsonder het lied 'Egidius waer bestu bleven', met daarboven de muzieknotatie.

1 (A1):

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle mijn
Du coors die doot du liets mi tleven

2 (B1):

Dat was gheselscap goet ende fijn
Het sceen teen moeste ghestorven sijn

3 (A2):

Nu bestu in den troon verheven
Claerre dan der zonnen scijn
Alle vruecht es di ghegheven

4 (A1):

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle mijn
Du coors die doot du liets mi tleven

5 (A3):

Nu bidt vor mi ic moet noch sneven
Ende in de weerelt liden pijn
Verware mijn stede di beneven

6 (B2):

Ic moet noch zinghen een liedekijn
Nochtan moet emmer ghestorven sijn

7 (A1):

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle mijn
Du coors die doot du liets mi tleven

Hertaling naar hedendaags Nederlands [bewerken]

Egidius, waar ben je gebleven?
Ik verlang naar jou, mijn vriend
Jij smaakte de dood, je liet mij het leven (1)
Dat was gezelschap goed en fijn
Het leek dat wij tegelijk zouden sterven (2)
Nu ben je opgenomen in de hemel
Stralender dan de zonneschijn
Alle vreugde is aan jou gegeven
Egidius, waar ben je gebleven?
Ik verlang naar jou, mijn vriend
Jij smaakte de dood, je liet mij het leven
Nu bid voor mij, ik moet nog ongelukkig zijn
En in de wereld pijn lijden
Bewaar mijn plaats naast jou
Ik moet nog een liedje zingen
Toch moet ook ik eens sterven (3)
Egidius, waar ben je gebleven?
Ik verlang naar jou, mijn vriend
Jij smaakte de dood, je liet mij het leven
Dat was gezelschap goed en fijn
Het leek dat wij tegelijk zouden sterven

Alternatieve hertalingen.

  1. coors, van coren (cueren): keuren, proeven, smaken, onderzoeken, beoordelen, kiezen, bepalen, beproeven.[2] De regel wordt ook wel hertaald met 'Jij koos de dood, je liet mij het leven' ('kiezen' is echter sterker uitgedrukt dan het oorspronkelijke coren of cueren). Een mogelijke interpretatie zou ook kunnen zijn 'Jij verkoos de dood', in de zin van: het hemelse verkiezen boven het aardse.
  2. De regel wordt ook wel hertaald als: 'het scheen één moest sterven', waarbij de 't-' voor 'een' wordt weggelaten.
  3. Of: 'toch moet iedereen eens/ooit sterven'.

Publicaties [bewerken]

  • C. CARTON (ed.), Oud-Vlaemsche liederen en andere gedichten der XIVe en XVe eeuwen, Gent, C. Annoot-Braeckman, 1849
  • K. HEEROMA, m. m. v. C. W. H. LINDENBURG, Liederen en gedichten uit het Gruuthusehandschrift, Leiden, 1966.

Literatuur [bewerken]

  • Noël GEIRNAERT, Op zoek naar Egidius. Het laatmiddeleeuwse Brugge in het Gruuthusehandschrift, in: Frank WILLAERT (red.), Het Gruuthusehandschrift in woord en klank. Nieuwe inzichten, nieuwe vragen, 2010, Leuven.

Externe link [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ilse DEGRYSE, De waanzinnige 14de eeuw. 'De tijd vroeg om experimenten', in: Knack, 27 maart 2013
  2. J. Verdam, Middelnederlandsch Handwoordenboek.