Egmont (Beethoven)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Egmont, Op. 84, van Ludwig van Beethoven is een samenstelling van individuele muziekstukken voor het treurspel met dezelfde naam, geschreven door Johann Wolfgang von Goethe in 1787. Het bestaat uit een ouverture gevolgd door negen stukken voor sopraan, mannelijke verteller, en een volledig symfonieorkest. (De mannelijke verteller is optioneel, hij heeft geen rol in het treurspel en hij komt niet voor in alle opnames van de volledige toneelmuziek.) Beethoven schreef het stuk tussen oktober 1809 en juni 1810 en het ging in première op 15 juni 1810.

Het onderwerp van de muziek en het dramatische verhaal is het leven en de heldenmoed van een 16e-eeuwse Nederlandse edelman, de graaf van Egmont. Het werk werd gecomponeerd tijdens de Napoleontische oorlogen, op het moment dat het Franse rijk zijn dominantie over het grootste deel van Europa had uitgebreid. Beethoven had zijn verontwaardiging uitgesproken over het besluit van Napoléon Bonaparte om zichzelf tot keizer te kronen in 1804, furieus schrapte hij zijn naam uit bij de Eroïca symfonie. In de muziek voor Egmont, sprak Beethoven zijn eigen politieke zorgen door de verheerlijking van het heroïsche offer van een ter dood veroordeelde man voor het innemen van een dappere stelling tegen onderdrukking. De ouverture werd later een niet officieel volkslied van de Hongaarse opstand in 1956.

De muziek werd begroet met lovende complimenten, met name door E.T.A. Hoffmann voor zijn poëzie en Goethe zelf verklaarde dat Beethoven zijn bedoelingen had uitgedrukt met "een opmerkelijke genie".

De ouverture, krachtig en expressief is een van de laatste werken van zijn middelste periode; het is even beroemd geworden als de Coriolanus Ouverture en is geschreven in een vergelijkbare stijl aan de vijfde symfonie, die twee jaar eerder was voltooid.

Overzicht van de delen[bewerken]

De muziek bevat volgende delen, waarvan de ouverture, de liederen Die Trommel gerühret, Freudvoll und Leidvoll en de Mort de Klärchen de bekendste zijn:

  1. Ouverture: Sostenuto, ma non troppo - Allegro
  2. Lied: "Die Trommel gerühret"
  3. Entracte: Andante
  4. Entracte: Larghetto
  5. Lied: "Freudvoll und Leidvoll"
  6. Entracte: Allegro - Marcia
  7. Entracte: Poco sostenuto e risoluto
  8. Mort de Klärchen
  9. Melodram: "Süßer Schlaf"
  10. Siegessymphonie (symphony van de overwinning): Allegro con brio

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]