Eicosanoïde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Eicosanoïden zijn een verzameling lokaal werkende (paracriene) weefselhormonen die zijn afgeleid van essentiële vetzuren. De groep werd vroeger ook wel foutief aangeduid met de term prostaglandinen, maar deze groep omvat meer dan alleen prostaglandinen. Andere leden van de groep zijn de leukotriënen, prostacyclines en thromboxanen.

De naam eicosanoïden is afkomstig van het Griekse woord voor twintig (eikosi), dat verwijst naar het feit dat alle eicosanoïden zijn opgebouwd uit een keten van twintig koolstofatomen.

Eicosanoïden worden gevormd uit meervoudig onverzadigde essentiële vetzuren, zoals arachidonzuur of eicosapentaeenzuur (EPA). De eerste stap in de biosynthese van eicosanoïden is het direct vrijmaken van in de celmembraan gebonden vetzuren via het enzym fosfolipase A2. Daarnaast kunnen ze ook indirect worden gesynthetiseerd uit membraan gebonden vetzuren via fosfolipase C. Daarna kunnen de eicosanoïden via drie verschillende enzymen worden omgezet: cyclo-oxygenase , 5-lipoxygenase of epoxygenase. De nummering van eicosanoïden wordt gebruikt om het aantal dubbele bindingen aan te geven. De uit arachidonzuur aangemaakte prostaglandinen hebben twee dubbele bindingen, terwijl de leukotriënen er vier hebben.

Eicosanoïden spelen een belangrijke rol bij ontstekingsprocessen en in het immuunsysteem.