Eigentijdse klassieke muziek
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Klassieke muziek uit de 20e eeuw | |
| Impressionisme | (tot 1900) |
| Bruïtisme (Futurisme) | (vanaf 1913) |
| Neoromantiek | (vanaf 1915) |
| Groupe des Six | (vanaf 1920) |
| Dodecafonie | (vanaf 1923) |
| Musique Concrète | (vanaf 1949) |
| Serialisme | (vanaf 1950) |
| Microtonale muziek | (vanaf 1950) |
| Aleatorische muziek | (vanaf 1963) |
| Minimalistische muziek | (vanaf 1970) |
| Eigentijdse klassieke muziek | (1975 - nu) |
Eigentijdse klassieke muziek is klassieke muziek die gecomponeerd is na 1975. Deze periode wordt ook wel post-modern genoemd en heeft vaak overlap met andere eigentijdse kunstmuziek.
Na het modernisme ontwikkelde de moderne klassieke muziek zich onder invloed van diverse muziekstijlen en werkmethoden.
- Elektronische muziek
- Elektroakoestische muziek
- Experimentele muziek
- Improvisatie (muziek)
- Jazz
- Microtonale muziek
- Minimalisme
- Rock
- Wereldmuziek
- Cross-overs
Tevens waren de computer en opname-apparatuur belangrijke nieuwe media welke voor nieuwe stijlvormen zorgden.
Inhoud |
[bewerken] Bekende eigentijdse componisten
- György Ligeti
- Luciano Berio
- Glenn Branca
- Rhys Chatham
- Philip Glass
- Michael Nyman
- Arvo Pärt
- Alfred Schnittke
- Karlheinz Stockhausen
- Mikis Theodorakis
- Ludovico Einaudi
- Yiruma
- Hans Zimmer (Maakt filmmuziek)
- John Williams (Maakt filmmuziek)
- Frank Zappa (een deel van Zappa's werk wordt gerekend tot moderne gecomponeerde muziek)
[bewerken] Nederlandse eigentijdse componisten
[bewerken] Belgische eigentijdse componisten
[bewerken] Externe links
- temp’óra - internationaal netwerk ter promotie van de hedendaagse muziek. De data
- BabelScores-bases bevatten duizenden links van over de hele wereld
