Einzelgänger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Einzelgänger verkiest afzondering van mensen

Een einzelgänger (naar het Duits, "alleenganger") is iemand die bij voorkeur alleen is en zijn of haar eigen gang gaat. Vaak is dit geen keuze maar een karaktertrek.

Een einzelgänger hoeft niet per definitie succesvol te zijn. Ook is het niet per se een keuze van de betrokken persoon. Het is een gedrag dat zowel in karakter besloten kan liggen, als door ervaringen ontstaan. Iedereen kent wel een einzelgänger. Dit kan evengoed iemand zijn die gedesocialiseerd onder bruggen slaapt als wel een directeur van een groot bedrijf die alle belangrijke beslissingen zelf en alleen neemt. Er is behoefte aan autonomie. Dit betekent ook dat in slechts weinig situaties er samengewerkt wordt, laat staan hulp ingeroepen. Niet altijd heeft de einzelgänger een speciaal doel voor ogen waarvan hij denkt dat het alleen op deze manier te bereiken of te behalen is; het kan ook een wijze van puur gedrag zijn.

De einzelgänger hoeft niet gelukkig te zijn in zijn afgezonderde bestaan. Veel vaker is het zo dat hij of zij in zijn of haar omgeving geen andere optie ziet dan zich buiten de groep te plaatsen door opgedane ervaringen. Een karakter waarbinnen geslotenheid besloten ligt, of andere introverte gevoelens, kunnen de einzelgänger nog sterker afgezonderd doen lijken. Dit gaat lang niet altijd gepaard met een introverte verschijningsvorm. Luidruchtigheid is evengoed denkbaar als zwijgzaamheid.

Zie ook[bewerken]