El (god)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De naam El in het Fenicisch, van rechts naar links te lezen

El ('God') was oorspronkelijk een Fenicische Hemelstiergod, en werd de naam van de hoofdgod in het Kanaänitische pantheon dat bestond uit godentriaden. Zijn functie was die van oudere vader van de godenfamilie, voorzitter van de goddelijke vergadering en scheppergod. Als zijn partner gold Ashera. Als epitheton had El de Barmhartige, de Vriendelijke.

Mythologisch is El onder de naam 'Ilu' vooral bekend uit het tekstmateriaal van de kleitabletten uit de Kanaänitische stad Ugarit en uit Ebla.

Het woord el werd zowel gebruikt om een specifieke god binnen een polytheïstisch systeem te duiden als voor een willekeurige godheid en later ook voor de ene God uit het monotheïsme. Hebreeuwse woorden als El, Eloah en Elohim en het Arabische Al Illah waar Allah van afstamt, zijn alle aan dit woord gerelateerd en betekenen allemaal God.

Direct of indirect komt het woord el of een afleiding hiervan in vele eigennamen voor zoals Israël, Daniël, Gabriël, Ezechiël, Samuël, Ismaël (Isjmaïl), en Abdullah.

De teksten verwijzen naar de 'El' van Ugarit steeds als Toru-El. Het eerste lid is hier het woord stier.

De juiste uitspraak kan beter worden weergegeven als Eil, niet 'El' met een korte 'e'. Joden spreken de naam daarnaast uit als Keil wanneer deze niet binnen een strikt religieuze context (zoals in gebed of zegeningen) gebruikt wordt.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties