El (god)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De naam El in het Fenicisch, van rechts naar links te lezen

El ('God') was oorspronkelijk een Fenicische Hemelstiergod, en werd de naam van de hoofdgod in het Kanaänitische pantheon dat bestond uit godentriaden. Zijn functie was die van oudere vader van de godenfamilie, voorzitter van de goddelijke vergadering en scheppergod. Als zijn partner gold Ashera. Als epitheton had El de Barmhartige, de Vriendelijke.

Mythologisch is El onder de naam 'Ilu' vooral bekend uit het tekstmateriaal van de kleitabletten uit de Kanaänitische stad Ugarit en uit Ebla.

Waar het woord el oorspronkelijk een heel specifieke god binnen een polytheïstisch systeem aanduidde, werd het later ook gebruikt in algemenere zin voor een willekeurige godheid en nog weer later voor de ene God uit het monotheïsme: 'De Godheid', God in de macht en de onmiskenbaarheid van zijn goddelijke natuur. Hebreeuwse woorden als El, Eloah en Elohim en het Arabische Al Illah waar Allah van afstamt, zijn alle aan dit woord gerelateerd en betekenen allemaal God volgens de monotheïsten. Daarbij moet worden opgemerkt dat de huidige monotheïstische interpretatie van het woord "God" door de eeuwen heen is ontstaan. In de betekenis van de oorspronkelijke -verschillende- namen voor "God" (bijvoorbeeld ook in de bijbel), kan men nog steeds het polytheïstische gedachtegoed herkennen. Meer nog: ook ketterse gnostische en mystieke opvattingen kan men in die oorspronkelijke woorden herkennen. In de bijbel uit het boek Genesis zijn er vertalingen voor Elohim uit het oud-Hebreeuws die daarvan getuigen. Daar wordt bij één vertaling Elohim niet door "God" vertaald maar meer letterlijk: "God/Godin/meervoud" met andere woorden als "een schare van goddelijke wezens die androgyn zijn"[1]Het is dan ook goed om "El", "God" niet te verwarren met "JHWH" ook vertaald met "God" maar waarvan de letterlijke betekenis is "hij die IS".

Direct of indirect komt het woord el of een afleiding hiervan in vele eigennamen voor zoals Israël, Daniël, Gabriël, Ezechiël, Samuël, Ismaël (Isjmaïl), en Abdullah.

De teksten verwijzen naar de 'El' van Ugarit steeds als Toru-El. Het eerste lid is hier het woord stier.

De juiste uitspraak kan beter worden weergegeven als Eil, niet 'El' met een korte 'e'. Joden spreken de naam daarnaast uit als Keil wanneer deze niet binnen een strikt religieuze context (zoals in gebed of zegeningen) gebruikt wordt.

'El' veranderde tot Yaw, dat als synoniem gold, rond 2300 v.C. De hemelgod werd nadien in Israël verdrongen door de stormgod Jahweh.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties