El abrazo partido

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
El abrazo partido
Regie Daniel Burman
Producent Diego Dubcovsky, Daniel Burman
Scenario Marcello Birmajer, Daniel Burman
Hoofdrollen Daniel Hendler, Sergio Boris en Adriana Aizemberg
Muziek César Lerner
Montage Alejandro Brodersohn
Cinematografie Ramiro Civita
Distributie BD Cine
Première Duitsland: 9 februari 2004
Genre Drama
Speelduur 100 minuten
Taal Spaans
Land Argentinië, Vlag van Spanje Spanje, Vlag van Frankrijk Frankrijk, Vlag van Italië Italië
Prijzen Internationaal filmfestival van Berlijn, Zilveren Beer Beste Acteur, Grote Prijs van de Jury
Voorloper Esperando del messia
Vervolg Derecho de familia
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

El abrazo partido is een Argentijns-Frans-Italiaans-Spaanse speelfilm uit 2004 onder regie van Daniel Burman, naar een verhaal van Burman en Marcelo Birmajer. De hoofdrolspelers zijn Daniel Hendler, Adriana Aizemberg en Jorge D'Elía.

De film was in 2004 de officiële inzending van Argentinië voor de Oscar voor beste buitenlandse film. De film vertelt het verhaal van Ariel Makaroff, de kleinzoon van Poolse Holocaustvluchtelingen, die een complexe zoektocht onderneemt naar zijn persoonlijke en culturele identiteit.

Verhaal[bewerken]

De film vertelt het verhaal van een Joods gezin en van een aantal andere winkeliers in een lage huur-winkelgalerij in de Once-buurt van Buenos Aires.

De verteller, Ariel Makaroff (Daniel Hendler), is de zoon van Sonia Makaroff (Adriana Aizemberg) die verlaten werd door haar echtgenoot (Jorge D'Elía), toen die in 1973 naar Israël trok om mee te vechten in de Jom Kipoeroorlog. De vader heeft wel nog wekelijks telefonisch contact met Sonia en steunt Ariel en zijn broer Joseph (Sergio Boris). Sonia heeft een lingeriewinkel in de galerij.

Ariel is een jonge man die rondloopt zonder enig doel. Hij heeft een relatie met Rita (Silvina Bosco), een oudere vrouw, denkt aan zijn vroegere vriendin Estella (Melina Petriella) en droomt ervan om naar Polen te emigreren. Hij verwijst naar zijn grootmoeder (Rosita Londner) in zijn emigratiedocumenten om zijn aanspraken op de Poolse nationaliteit te ondersteunen, omdat hij "Europeaan" wil worden. Hierdoor komen de herinneringen van de Holocaust terug bij zijn grootmoeder. Op een moment organiseren de winkeliers een loopwedstrijd tegen een andere groep handelaars. Zij hopen de geldprijs te winnen om de buitenkant van de galerij te vernieuwen en airconditioning te installeren. Andere personages zijn: een grote Italiaanse familie waarvan de luidruchtige ruzies uitkomen boven de radio's in hun reparatiewerkplaats, een stil Koreaans koppel dat een feng shuiwinkel heeft; Mitelman (Diego Korol) die een reisbureau heeft, dat eigenlijk een dekmantel is voor smokkelactiviteiten en een eenzame kantoorboekwinkelier, Osvaldo (Isaac Fajm). Kort vóór de wedstrijd duikt zijn vader plots op in Buenos Aires. Zijn moeder bekent aan Ariel dat zijn vader wegging omdat zij een kortstondige relatie had met Osvaldo, de verkoper van de winkel ernaast. Het stelde niets voor, maar hielp wel hun huwelijk om zeep. Ariel hoort tenslotte de kant van het verhaal van zijn vader: hij kon niet leven met het feit dat zijn moeder hem bedrogen had. Elias kan eindelijk zijn zoon omhelzen en Ariel omarmt zijn vader in de laatste momenten van de film. Zijn grootmoeder zingt een klezmerlied bij de aftiteling.

Achtergrond[bewerken]

El abrazo partido is onderdeel van een drieluik. De andere delen zijn: Esperando al mesías (2000) en Derecho de familia (2006). Zij werden geschreven en geregisseerd door Burman met Daniel Hendler in de hoofdrol. De films zijn grotendeels autobiografisch en gaan over het leven van een jonge jood in Buenos Aires.

Titel[bewerken]

Abrazo betekent omhelzing en de samenvoeging met partido ("gebroken" of "weg") heeft eigenlijk geen betekenis, maar het gezegde a brazo partido, letterlijk "met gebroken arm", betekent "hard vechten". Het kan worden verstaan als een "halve knuffel", een onvolledige knuffel met één arm.

Personages[bewerken]

  • Daniel Hendler als Ariel Makaroff,, een jonge Argentijn, die hopeloos op zoek is naar zijn persoonlijke en culturele identiteit. Hij is onthutst over het feit dat zijn vader hem verlaten heeft in het begin van de jaren 1970.
  • Adriana Aizemberg als Sonia Makaroff, wil verder met haar leven leven en lijkt haar vroegere echtgenoot vergeven te hebben. Zij houdt de winkel "Elias Creations" in de galerij draaiend en danst graag joodse volksdansen met haar vriend Marcos.
  • Sergio Boris als Joseph Makaroff, is steeds bezig met zijn zaken, de invoer van nieuwigheden, en het onderhouden van zijn vetes.
  • Diego Korol als Mitelman, is Ariels beste vriend en is bezeten door een Litouwse secretaresse.
  • Silvina Bosco als Rita, heeft een internetwinkel en probeert telkens Ariel te verleiden.
  • Rosita Londner als Abuela de Ariel, ontvluchtte Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog met haar echtgenoot. Zij was een getalenteerd zangeres, die met zingen stopte toen zij naar Argentinië kwam.
  • Isaac Fajm als Osvaldo, heeft een kantoorboekenwinkeltje. Pas laat in de film komt de kijker te weten dat hij een relatie had met Sonia Makaroff.
  • Jorge D'Elía als Elías Makaroff, de vader van het gezin Makaroff, die naar Israël ging in het begin van de jaren 1970, schijnbaar om mee te vechten in de Yom Kippoeroorlog.
  • Melina Petriella als Estela
  • Atilio Pozzobon als Saligani Papá
  • Mónica Cabrera als Saligani Mamá
  • Franco Tirri als Saligani Hijo
  • Luciana Dulizky als Saligani Hija
  • Eloy Burman als Saligani Bebé
  • Juan José Flores Quispe als Ramón
  • Catalina Cho als Ho Kim
  • Pablo Kim als lKim
  • Wolfrans Hecht als Pools consul
  • Salo Pasik als Marcos

Verdeling[bewerken]

De film werd voor het eerst vertoond op het Internationaal filmfestival van Berlijn op 9 februari 2004. Hij werd in Argentinië uitgebracht op 25 maart 2004.

De film werd vertoond op verschillende filmfestivals, zoals het internationaal Filmfestival van Helsinki, het internationaal filmfestival van Warschau, het filmfestival van Pusan (Zuid-Korea), het filmfestival van Chicago, het wereldfilmfestival van Bangkok, het internationaal filmfestival van São Paulo en het filmfestival van Londen.

Prijzen[bewerken]

Prijzen

  • World Film Festival van Bangkok: Beste Film; 2004.
  • Internationaal filmfestival van Berlijn: Zilveren Beer; Beste Acteur, Daniel Hendler; Jury Grand Prix, Daniel Burman; 2004.
  • "Lleida Latin-American Film Festival": Beste Regisseur; Beste Film; Scenarioprijs, Marcelo Birmajer en Daniel Burman; 2004.
  • "Clarín Awards": Beste Film; Beste Filmscenario, Daniel Burman en Marcelo Birmajer; Beste Vrouwelijke Bijrol, Adriana Aizemberg; 2004.
  • "Prijzen van de Argentijnse filmkritiek": Zilveren Condor; Beste Vrouwelijke Bijrol, Adriana Aizemberg; 2005.

Nominaties

  • Internationaal filmfestival van Berlijn: Gouden Beer, Daniel Burman; 2004.
  • "Mar del Plata Film Festival": Beste Film, Daniel Burman; 2004.
  • "Prijzen van de Argentijnse filmcritiek": Zilveren Condor, Beste Acteur (Mejor Actor Protagonico), Daniel Hendler; Beste Regisseur (Mejor Director), Daniel Burman; Beste Film (Mejor Película); Beste Muziek(Mejor Música), César Lerner; Beste Vrouwelijke Revelatie (Mejor Revelación Femenina), Rosita Londner; Beste Origineel Scenario (Mejor Guión Original de Ficción), Marcelo Birmajer en Daniel Burman; Beste Bijrol (Mejor Actor de Reparto), Jorge D'Elía; 2005.

Externe links[bewerken]