Eleanor Powell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eleanor Powell
Powell in 1938
Powell in 1938
Algemene informatie
Volledige naam Eleanor Torrey Powell
Geboren 21 november 1912
Overleden 11 februari 1982
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Eleanor Torrey Powell (Springfield (Massachusetts), 21 november 1912 - Beverly Hills (Californië), 11 februari 1982) was een Amerikaans actrice en danseres.

Biografie[bewerken]

Powell danste al sinds haar jeugd en werd op 11-jarige leeftijd ontdekt door de eigenaar van een revuetheater. Toen ze 17 jaar oud was maakte ze de stap naar Broadway, waar ze de hoofdrollen vertolkte in verscheidene musicals. In 1928 trad ze er voor het eerst op in de revue The Optimists. Ze groeide in mum van tijd uit tot een befaamde optreder, die de bijnaam 'The world's greatest tap dancer' ('s Werelds beste tapdanseres) kreeg.

Al aan het begin van de jaren '30 trad Powell op als koormeisje in verschillende musicalfilms. In 1935 brak ze door met haar eerste hoofdrol, onder contract van Metro-Goldwyn-Mayer. Ze werd aangemoedigd door collega Ann Miller om zich te richten op een filmcarrière. Al snel volgden rollen in meer uitbundige musicalfilms, die allen uiterst winstgevend bleken. MGM ging in de jaren '30 bijna failliet, maar zou door de films van Powell uit die gevarenzone zijn gehaald.

Powell tapdanste in vrijwel al haar films. Haar zangscènes werden daarentegen altijd nagesynchroniseerd. Het hoogtepunt uit haar carrière kwam in 1940, toen ze naast Fred Astaire te zien was in Broadway Melody of 1940. De scène 'Begin the Beguine' daaruit wordt door verscheidene critici erkend als de beste tapdansscène uit de geschiedenis van de film. Filmhistorici schreven dat Powell de enige danseres was bij wie Astaire in de schaduw stond.

Vlak na de première van deze film moest Powell een operatie ondergaan. Hierna ging het bergafwaarts met haar populariteit. Ze kreeg steeds kleinere rollen in films en liep steeds meer filmrollen mis, waaronder de hoofdrol in For Me and My Gal (1942). Na een cameo in Thousands Cheer (1943) verliet ze MGM. Later dat jaar trouwde ze met Glenn Ford. Toen ze een zoon kreeg, Peter Ford, besloot ze om met pensioen te gaan. Ze maakte nog een eenmalig uitstapje naar de studio, voor een cameo in Duchess of Idaho (1950).

Powell maakte later nog carrière in de televisieindustrie en ze sloot zich aan bij de Unity Church. Vlak na haar scheiding van Ford in 1959, opende ze haar eigen nachtclub, die veel publiciteit kreeg. In 1981 maakte ze haar laatste openbare verschijning, toen ze een tribuut van Astaire bijwoonde. Bij haar binnenkomst ontving ze een staande ovatie. Ze overleed een jaar later, op 69-jarige leeftijd, aan kanker.

Filmografie[bewerken]

Filmografie als actrice
Jaar Titel Rol Opmerking
1930 Queen High Danseres Ongenoemde rol
1935 George White's 1935 Scandals Marilyn Collins
Broadway Melody of 1936 Irene Foster
1936 Born to Dance Nora Paige
1937 Broadway Melody of 1938 Sally Lee
Rosalie Prinses Rosalie Romanikov
1939 Honolulu Miss Dorothy 'Dot' March
1940 Broadway Melody of 1940 Clare Bennett
1941 Lady Be Good Marilyn Marsh
1942 Ship Ahoy Tallulah Winters
1943 Thousands Cheer Eleanor Powell Cameo
I Dood It Miss Constance 'Connie' Shaw
1944 Sensations of 1945 Virginia 'Ginny' Walker
1950 Duchess of Idaho Eleanor Powell Cameo