Eleazar Makkabeüs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Eleazar Makkabeüs († 164 v.Chr.) was de vierde van de vijf zonen van Mattathias, die een belangrijke rol speelden in de Makkabeese opstand. Eleazar droeg de bijnaam Avaran, waarvan de betekenis niet vaststaat (de vertalingen wakkere en bleke zijn wel voorgesteld). De naam Eleazar is een naam die in Joodse priesterlijke families meer voorkwam. Deze herinnert aan Eleazar, de tweede hogepriester van de Israëlieten.

Eleazar sneuvelde in de veldslag bij Bet-Zacharia, waar hij samen met zijn broer Judas Makkabeüs streed tegen de Seleucidische generaal Lysias. De Seleuciden maakten bij de veldslag gebruik van strijdolifanten. Toen Eleazar zag dat een van de olifanten gepantserd was met het koninklijk pantser, vocht hij zich door de linies heen tot hij bij deze olifant was aangekomen. Hij wierp zich onder de olifant en stak deze in de buik. De olifant stierf en zakte bovenop Eleazar ineen, waardoor Eleazar stierf. Eleazars actie mocht echter niet baten: de troepen van Judas Makkabeüs verloren de veldslag.

Eleazars dood staat beschreven in I Makkabeeën 6:28-47.

Stamboom[bewerken]

 
 
 
 
 
 
 
 
Mattathias
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Johannes Makkabeüs
 
Simon Makkabeüs
 
Judas Makkabeüs
 
Eleazar Makkabeüs
 
Jonathan Makkabeüs
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Judas
 
Mattathias
 
Johannes Hyrkanus
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aristobulus I
 
Antigonus
 
Alexander Janneüs
 
Salome Alexandra
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aristobulus II
 
Hyrkanus II
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Antigonus
 
Alexander
 
Alexandra
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aristobulus III
 
Herodes I
 
Mariamne