Electrabel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Electrabel
Het hoofdkantoor van Electrabel Nederland in Zwolle
Het hoofdkantoor van Electrabel Nederland in Zwolle
Oprichting Fusie tussen Ebes, Intercom en Unerg (1990)
Sleutelfiguren Gérard Mestrallet, voorzitter van de Raad van Bestuur; Dirk Beeuwsaert, CEO.
Hoofdkantoor Brussel, België
Producten Elektriciteit en aardgas
Omzet € 12.468 miljoen (2013)[1]
Winst € -906 miljoen(2013)[1]
Website Electrabel
Portaal  Portaalicoon   Economie

De naamloze vennootschap Electrabel werd in 1905 statutair opgericht in Antwerpen onder de naam Sociétés Réunies d'Energie du Bassin de l'Escaut, in 1956 afgekort tot Ebes. Haar huidige naam dateert uit 1990 na de hergroepering van Ebes met de ondernemingen Intercom en Unerg. Electrabel is voor 100% eigendom van de Franse multinational GDF SUEZ.

Electrabel is actief op de consumentenmarkt in de Benelux. Op deze markt verkoopt de onderneming elektriciteit, aardgas, energieproducten en energiediensten aan zakelijke klanten en particulieren.

België[bewerken]

Het marktleiderschap van Electrabel in België is historisch gegroeid, de onderneming is de grootste producent en leverancier van elektriciteit van het land. Ze beschikt in België over een gediversifieerd productiepark met een totale capaciteit van 9.163 MW.[1] Het park bestaat uit installaties die hernieuwbare energiebronnen gebruiken zoals kerncentrales en spaarbekkencentrales en verder centrales die werken op fossiele brandstoffen als aardgas en steenkool. De kerncentrales maken 45% van de capaciteit uit, maar produceerden in 2013 ongeveer 60% van alle elektriciteit.[1] Het aandeel van aardgas ligt op ongeveer een kwart van de capaciteit en de productie.[1] De totale stroomproductie in 2013 lag op 42,7 TWh.[1]

Het bedrijf telt bijna 3 miljoen klanten in België waarvan ongeveer de helft alleen elektriciteit afnemen en de andere helft neemt ook aardgas af bij Electrabel.[1] Electrabel heeft een marktaandeel van 50% in de verkoop van elektriciteit en het aandeel voor aardgas ligt iets lager.[1] In België had het 5151 medewerkers in 2013.[1]

Ruil met E.On[bewerken]

Electrabel heeft in 2009 de kolengestookte centrale van Langerlo (Genk, 556 MW), de gasgestookte centrale in Vilvoorde (385 MW) en het recht op een deel van de nucleaire capaciteit (circa 770 MW) overgedragen aan E.ON.[2] Electrabel kreeg hiervoor in ruil een aantal energiecentrales in Duitsland, waaronder de Farge en Zolling centrales met een totale capaciteit van 799 MW.[2] Verder kreeg Electrabel ook het recht op 700 MW capaciteit van diverse Duitse kerncentrales.[2] Met deze ruil werd E.ON een nieuwe aanbieder op de Belgische markt met een marktaandeel van zo’n 9%.[2] De capaciteit van Electrabel daalde tot 11.200 MW in 2010, maar bleef de belangrijkste leverancier van elektriciteit met een marktaandeel van 65% in België.[2]

Resultaten[bewerken]

In 2012 leed Electrabel voor het eerste in haar geschiedenis een nettoverlies van 105,7 miljoen euro.[3] In 2011 maakte het bedrijf nog een winst van 1,2 miljard euro. Na de liberalisering van de energiemarkt stappen veel klanten over.[3] Het prijsvoordeel dat ze kunnen opstrijken door een andere leverancier te kiezen is vaak aanzienlijk. Verder is de nucleaire rente verdubbeld van 245 miljoen euro naar 550 miljoen euro.[3] Tot slot heeft de tijdelijke sluiting van Doel 3 en Tihange 2 ook bijgedragen tot het verlies.[3]

In 2013 was het verlies 906 miljoen euro.[4] De stilstand van Doel 3 en Tihange 2 gedurende de eerste helft van 2013, de algemene prijsdaling op de energiemarkten en de teruglopende energieverkopen deden het bedrijfsresultaat met 35% dalen ten opzichte van 2012.[4] Het uitzonderlijk resultaat kwam uit op een verlies van meer dan 2 miljard euro hoofdzakelijk samengesteld uit de nucleaire rente van 422 miljoen euro, de afschrijvingen op de waarde van gascentrales en de waardevermindering van de deelnemingen.[4]

Nederland[bewerken]

GDF Suez elektriciteitscentrale op de Maasvlakte

Sinds januari 2012 opereert moederbedrijf GDF SUEZ onder twee namen op de markt in Nederland: GDF SUEZ Energie Nederland voor de grootzakelijke markt en Electrabel voor de overige zakelijke markt en particulieren.

Electrabel stapte in 2001 in de Nederlandse markt door overname van elektriciteitsproducent EPON. EPON was toen de grootste producent van elektriciteit in Nederland met een totaal opgesteld vermogen van 4.647 MW.[5]

GDF SUEZ Energie Nederland heeft diverse elektriciteitscentrales.

  • Eemshaven (Eemscentrale) - vijf gasgestookte STEG-eenheden met een totaal vermogen van 1.750 MW, een gasgestookte combi-eenheid met een vermogen van 675 MW en een gasturbine-eenheid met een vermogen van 17 MW. Verder staan op het terrein nog negen windmolens met een totaal vermogen van 27 MW
  • Bergum - twee identieke aardgasgestookte combi-eenheden met elk een vermogen van 332 MW
  • Zwolle (Centrale Harculo) - een aardgas- en bio-oliegestookte combi-eenheid met een totaal vermogen van 356 MW
  • Nijmegen (Elektriciteitscentrale Gelderland) - kolen- en biomassagestookt met een totaal vermogen van 590 MW
  • Lelystad (Maxima-centrale) - een oude gasturbine-eenheid met een vermogen van 119 MW en 2 x 440 MW gasgestookte STEG eenheden. Het rendement van de nieuwe centrale zal 59% gaan bedragen. Deze twee nieuwe eenheden zijn in december 2010 in gebruik genomen. De centrale heeft de nieuwe naam Maxima-centrale gekregen.
  • Botlek (WKC Air Products) - een aardgasgestookte STEG-eenheid met warmte-kracht-koppeling ten behoeve van het gasbedrijf Air Products. De centrale heeft een vermogen van 43 MW en 70 ton (66 MW) stoom. In 2002 is deze opgeleverd.
  • Maasvlakte - op de Eerste Maasvlakte staat een kolen- en biomassa gestookte centrale van 800 MW. Het aandeel van de biomassa - voornamelijk hout - kan maximaal 50% bedragen. Deze centrale werd in 2014 in bedrijf genomen. Bij de bouw wordt rekening gehouden met de mogelijke toepassing van de afvang en opslag van CO2.[6] De brandstof voor de centrale komt van het naastgelegen Europees Massagoed Overslagbedrijf.

Bij GDF Suez Energie Nederland werken ruim 800 mensen. Het hoofdkantoor staat in Zwolle.

Weetje[bewerken]

In 1985 werd het stripverhaal Het groene raadsel uitgegeven. Het verhaal is gegroeid uit een samenwerking van een aantal personeelsleden en verspreid over de onderneming EBES. Tekeningen zijn van Jeff Broeckx en het scenario van Marck Meul. De gebeurtenissen en personages die in het verhaal voorkomen zijn volledig fictief. Het verhaal speelt zich af op de fictieve planeet Voltanië en volgt Daan Overdrive die werkt voor professor Alko L. Schnaps, een bekend botanicus. De mannen proberen erachter te komen waarom op verschillende plaatsen planten verbazingwekkend snel beginnen te groeien. Ze vinden het geen toeval dat het steeds gebeurt op plaatsen waar de charmante juffrouw Elvier plantjes komt afleveren. Met de hulp van het blitse robotje Chippy (een creatie van de professor) pogen Daan en de professor de overijverige plantenliefhebster te stoppen.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e f g h i Electrabel België Facts & Figures 2013, geraadpleegd op 30 december 2014
  2. a b c d e (en) E.On ruilt capaciteit met Electrabel (onderdeel van GDF-Suez), 31 juli 2009
  3. a b c d De Redactie.be Electrabel boekt 105,7 miljoen euro verlies in 2012, 27 mei 2013, geraadpleegd op 4 januari 2015
  4. a b c Electrabel Feiten & Cijfers 2013, p.8, geraadpleegd op 4 januari 2015
  5. (en) Jaarcijfers Electrabel 2001
  6. Website Electrabel: Nieuwbouw in Rotterdam