Electrabel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Electrabel
Het hoofdkantoor van Electrabel Nederland in Zwolle
Het hoofdkantoor van Electrabel Nederland in Zwolle
Oprichting Fusie tussen Ebes, Intercom en Unerg (1990)
Sleutelfiguren Gérard Mestrallet, voorzitter van de Raad van Bestuur; Dirk Beeuwsaert, CEO.
Hoofdkantoor Brussel, België
Producten Elektriciteit
Omzet M€ 13.507 (2006)
Winst M€ 2.142(2006)
Website Electrabel
Portaal  Portaalicoon   Economie

De naamloze vennootschap Electrabel werd in 1905 statutair opgericht in Antwerpen onder de naam Sociétés Réunies d'Energie du Bassin de l'Escaut, in 1956 afgekort tot Ebes. Haar huidige naam dateert uit 1990 na de hergroepering van Ebes met de ondernemingen Intercom en Unerg. Electrabel is voor 100% eigendom van de Franse multinational GDF SUEZ.

Electrabel is actief op de consumentenmarkt in de Benelux. Op deze markt verkoopt de onderneming elektriciteit, aardgas, energieproducten en energiediensten aan zakelijke klanten en particulieren.

Kerncijfers (Benelux)[bewerken]

Electrabel levert in de Benelux elektriciteit en aardgas aan 4,1 miljoen klanten. In 2010 verkocht ze op deze markt 97.000 GWh elektriciteit en 85.800 GWh aardgas.[1]

  • Grootste elektriciteitsproducent in België: 11.800 MW productiecapaciteit[2]
  • Grootste elektriciteitsleverancier in België: 71.248 GWh verkoop[3]
  • 2de grootste aardgasleverancier in België: 65.976 GWh verkoop
  • Grootste producent en leverancier van groene stroom in België, hoewel twee derde van de als groene stroom verkochte energie geïmporteerd is, zoals waterkrachtelektriciteit uit Noorwegen[4]
  • Grootste elektriciteitsproducent in Nederland
  • 8.490 medewerkers

België[bewerken]

Het markleiderschap van Electrabel in België is historisch gegroeid, ze is de grootste producent en leverancier van elektriciteit van het land. De onderneming beschikt in België over een gediversifieerd productiepark van 11.800 MW. Het bestaat uit installaties die hernieuwbare energiebronnen gebruiken, centrales die werken op fossiele brandstoffen als aardgas en steenkool, spaarbekkencentrales en kerncentrales.

Medio december 2009 werd bekendgemaakt dat Electrabel een equivalent aan energie zal uitwisselen met E.ON. Electrabel zal de kolengestookte centrale van Langerlo (Genk, 556 MW), de gasgestookte centrale in Vilvoorde (385 MW) en het recht op een deel van de nucleaire capaciteit (circa 770 MW) overdragen aan E.ON. Electrabel krijgt hiervoor in ruil een aantal energiecentrales in Duitsland. Na deze transactie blijft Electrabel de belangrijkste leverancier van elektriciteit met een marktaandeel van 65% in België.[5] Door de hevige concurrentiestrijd in 2012 dook het marktaandeel van Electrabel in maart van hetzelfde jaar voor het eerst onder de 60%. Om het verlies van marktaandeel te stoppen maakte Electrabel op 11 december 2012 bekend dat het de prijzen per 1 januari 2013 zou verlagen voor alle klanten, een prijsverlaging die automatisch zou worden doorgevoerd;[6] dit gebeurde in de praktijk echter niet.

Nederland[bewerken]

Sinds januari 2012 opereert moederbedrijf GDF SUEZ onder twee namen op de markt in Nederland: GDF SUEZ Energie Nederland voor de grootzakelijke markt en Electrabel voor de overige zakelijke markt en particulieren.

Electrabel stapte in 2001 in de Nederlandse markt door overname van elektriciteitsproducent EPON. EPON was toen de grootste producent van elektriciteit in Nederland met een totaal opgesteld vermogen van 4.647 MW.[7]

GDF SUEZ Energie Nederland heeft diverse elektriciteitscentrales.

  • Eemshaven (Eemscentrale) - vijf gasgestookte STEG-eenheden met een totaal vermogen van 1.750 MW, een gasgestookte combi-eenheid met een vermogen van 675 MW en een gasturbine-eenheid met een vermogen van 17 MW. Verder staan op het terrein nog negen windmolens met een totaal vermogen van 27 MW
  • Bergum - twee identieke aardgasgestookte combi-eenheden met elk een vermogen van 332 MW
  • Zwolle (Centrale Harculo) - een aardgas- en bio-oliegestookte combi-eenheid met een totaal vermogen van 356 MW
  • Nijmegen (Elektriciteitscentrale Gelderland) - kolen- en biomassagestookt met een totaal vermogen van 590 MW
  • Lelystad (Maxima-centrale) - een oude gasturbine-eenheid met een vermogen van 119 MW en 2 x 440 MW gasgestookte STEG eenheden. Het rendement van de nieuwe centrale zal 59% gaan bedragen. Deze twee nieuwe eenheden zijn in december 2010 in gebruik genomen. De centrale heeft de nieuwe naam Maxima-centrale gekregen.
  • Botlek (WKC Air Products) - een aardgasgestookte STEG-eenheid met warmte-kracht-koppeling ten behoeve van het gasbedrijf Air Products. De centrale heeft een vermogen van 43 MW en 70 ton (66 MW) stoom. In 2002 is deze opgeleverd.
  • Maasvlakte - op de Eerste Maasvlakte is in aanbouw een kolen- en biomassa gestookte centrale van 800 MW. Het aandeel van de biomassa - voornamelijk hout - kan maximaal 50% bedragen. Deze centrale zal in 2013-2014 in bedrijf komen. Bij de bouw wordt rekening gehouden met de mogelijke toepassing van de afvang en opslag van CO2[8].

Bij GDF Suez Energie Nederland werken ruim 800 mensen. Het hoofdkantoor staat in Zwolle.

Weetje[bewerken]

In 1985 werd het stripverhaal Het groene raadsel uitgegeven. Het verhaal is gegroeid uit een samenwerking van een aantal personeelsleden en verspreid over de onderneming EBES. Tekeningen zijn van Jeff Broeckx en het scenario van Marck Meul. De gebeurtenissen en personages die in het verhaal voorkomen zijn volledig fictief. Het verhaal speelt zich af op de fictieve planeet Voltanië en volgt Daan Overdrive die werkt voor professor Alko L. Schnaps, een bekend botanicus. De mannen proberen er achter te komen waarom op verschillende plaatsen planten verbazingwekkend snel beginnen te groeien. Ze vinden het geen toeval dat het steeds gebeurt op plaatsen waar de charmante juffrouw Elvier plantjes komt afleveren. Met de hulp van het blitse robotje Chippy (een creatie van de professor) pogen Daan en de professor de overijverige plantenliefhebster te stoppen.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties