Electrische Museumtramlijn Amsterdam

Electrische Museumtramlijn Amsterdam
Geopend	20 september 1975; (1 mei 1915 spoorlijn)
Huidige status	in gebruik als toeristische tramlijn
Geëlektrificeerd	bovenleiding 600 volt
Aantal sporen	1
Treindienst door	EMA
Haarlemmermeerstation – Amstelveen – Bovenkerk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

30 – Haarlemmermeerstation – Amsterdamse Bos – Station Amstelveen – Bovenkerk

De Amsterdamse motorwagen 465 op de overweg van de Handweg te Amstelveen.

De Amsterdamse rangeermotorwagen 330 en de Haagse motorwagen 816 bij de Remise Karperweg.

De Amsterdamse drieasser 533 en de Haagse PCC-car 1024 bij het Haarlemmermeerstation.

Weense tram 2614 in Amstelveen.

De Groninger motorwagen 41 met de Amsterdamse bijwagen 916 te Amstelveen.

Haagse PCC-car 1024 bij het Haarlemmermeerstation.

De Electrische Museumtramlijn Amsterdam (EMA) is een lokaalspoorweg die wordt bereden met historische elektrische trams tussen het Haarlemmermeerstation, Amstelveen en Bovenkerk. Dit is het laatst overgebleven deel van de vroegere Haarlemmermeerspoorlijnen.

De museumlijn werd geopend op 20 september 1975 in het kader van het eeuwfeest van de Amsterdamse tram. In eerste instantie werd op een 1200 meter lang deel van de lijn gereden tot aan de Ringweg Zuid. In de volgende jaren werd de tramdienst geleidelijk verlengd, nadat de spoorlijn geschikt was gemaakt voor het rijden met elektrische trams. Hiertoe werd de lijn van bovenleiding voorzien en werden wisselplaatsen en halteperrons aangelegd.

Op 24 mei 1979 werd het Jollenpad bereikt, vanaf 28 mei 1981 ging de tram doorrijden naar de Kalfjeslaan, waarmee ook op enkele haltes bij het Amsterdamse Bos gestopt werd. Op 3 april 1983 kwam de verlenging naar het station Amstelveen in gebruik. De museumtramlijn bereikte hiermee een lengte van 5,7 kilometer. Op 5 april 1987 kwam de keerlus bij het Haarlemmermeerstation in gebruik. De laatste verlenging betrof die naar station Bovenkerk op 25 april 1997, waarmee de totale lengte op 7,2 kilometer kwam. Bij het eindpunt in Bovenkerk is een keerdriehoek aangelegd die het rijden met éénrichtingstrams mogelijk maakt.

Voor de dienst op de museumtramlijn worden oude elektrische trams ingezet uit Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Zeist, Groningen, Wenen en Praag, waarvan de bouwjaren liggen tussen circa 1904 en 1960.

De lijn is een lokaalspoorweg. Dit is vooral te zien aan de tekens en signalering op de lijn. De lijn is, zoals gebruikelijk bij spoorlijnen, opgedeeld in blokken en verantwoordelijkheidsgebieden. De beveiliging op de lijn gebeurt via een (mobiele) telefoonverbinding, waarbij iedere tram van de tramdienstleiding toestemming krijgt om een stuk lijn te berijden. Voor de tramdienstleider wordt gebruikgemaakt van de 'Duiventil' achter het Haarlemmermeerstation, die van 1955 tot 1983 bij het Centraal Station stond.

De tramdienst wordt uitgevoerd op zondagen van 11 tot 17 uur tussen april (Pasen) en eind oktober, en op tweede Paasdag en tweede Pinksterdag, waarbij er iedere 20 of 30 minuten wordt gereden. Buiten de normale dienst worden nog diverse themaritten gereden zoals Sinterklaas-, Kerst- en Oliebollenritten en 'Museumtram by Night'. Daarnaast is het ook mogelijk om de trams te huren, en het is ook mogelijk om in de tram te trouwen (in de Gemeente Amsterdam of Amstelveen).

De museumtramdienst wordt geheel onderhouden door vrijwilligers van de vereniging Rijdend Electrisch Tram Museum (RETM). Naast het exploiteren van de tramlijn wordt ook het onderhoud van spoorlijn en tram in eigen beheer gedaan. Sinds 2008 is er een eigen inspectieput in de werkplaats, waardoor ook wagenkeuringen in eigen beheer gedaan kunnen worden. Voorheen gebeurde dit in de Remise Havenstraat van het GVB Amsterdam.