Elektrische verplaatsing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De elektrische verplaatsing is een vectorgrootheid die een rol speelt in de elektromagnetische veldtheorie en ook in de Maxwellvergelijkingen een rol kan worden toegekend. Hij beschrijft de invloed van het elektrische veld \vec{E} op vrije en gebonden ladingen in het medium.

De elektrische verplaatsing D wordt gegeven door

\vec{D} = \varepsilon_0 \vec{E} + \vec{P} ,

waarin \vec{E} het elektrische veld is, \varepsilon_0 de permittiviteit in vacuüm en \vec{P} het dipoolmoment per volume-eenheid.

In een lineair medium geldt

\vec{P} = \chi_e \varepsilon_0 \vec{E},

waaruit volgt dat

\vec{D} = \varepsilon_{0} \vec{E} + \vec{P} = \varepsilon_{0}(1 + \chi_e) \vec{E} \equiv \varepsilon_{0} \varepsilon_{r} \vec{E}

waarbij χe de elektrische susceptibiliteit van het medium is. Als er geen vrije en gebonden ladingen zijn, zoals in vacuüm, dan kunnen die niet bijdragen aan \vec{P}, zodat \vec{D} een minimale waarde heeft bij een gegeven elektrische veldsterkte.

Zie ook[bewerken]