Elektroallergie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Elektroallergie (EA) is een wetenschappelijk onbewezen[1] overgevoeligheid voor elektrische en elektromagnetische velden die door elektrische apparatuur zoals o.a. PC-, TV-, UMTS- en GSM-zenders, digitale telefoons worden uitgezonden. Het fenomeen wordt soms ook aangeduid met termen als elektrosensitiviteit, elektrostress, hypersensitiviteit, beeldschermallergie, computerziekte, stralingsgevoeligheid en ELF-gevoeligheid. Als verzamelnaam van de vermeend schadelijke straling wordt wel de term elektrosmog gehanteerd, hetgeen een directe link met de wel bewezen schadelijke luchtvervuiling smog beoogt te leggen.

De aan elektroallergie toegeschreven symptomen variëren van jeuk, duizeligheid en hoofdpijn tot huiduitslag, vermoeidheid en slapeloosheid. Elektroallergie zou ook samenhangen met meervoudige chemische overgevoeligheid (MCS). Daadwerkelijke allergieën worden door de gelijkenissen in symptomen vaak verward met vermeende elektroallergie[bron?]. Het mogelijke mechanisme voor het ontstaan van deze aandoening is klassieke conditionering.

Omdat elektroallergie een psychosomatische aandoening is[bron?], is het niet te behandelen of te genezen met medicijnen, maar psychologische behandelingen kunnen werken wanneer de patiënt deze methode aanvaardt[bron?]. Het leven voor andere elektroallergische personen kan alleen draaglijk worden indien ze hun leefomgeving 'opschonen', d.w.z. het verwijderen van de elektrische apparatuur die de overgevoeligheid veroorzaakt of het gebruik van afschermmiddelen.

Vooralsnog ziet de medische wetenschap elektroallergie, evenals MCS, als een psychosomatische aandoening. Uit onderzoek door TNO[bron?] is wel gebleken dat elektromagnetische straling negatieve invloed heeft op het welbevinden van mensen, maar dit is bepaald niet hetzelfde als een negatief effect op de gezondheid. Bovendien waren deze onderzoeken niet geblindeerd, zodat proefpersonen wisten dat ze blootgesteld werden aan elektromagnetische straling. Verder is het opvallend dat door sommige alternatieve geneeswijzen elektromagnetische velden juist gepropageerd worden als gezondheidsbevorderend, zelfs als behandeling tegen kanker.

De energie van deze elektromagnetische straling is te laag om een effect te hebben zoals hoogenergetische ioniserende straling als UV-licht en radioactieve straling. Bovendien wordt al vele jaren gebruikgemaakt van MRI-scanners die werken op basis van een zeer sterk elektromagnetisch veld. Hierbij is nog nooit enig negatief of positief effect bemerkt van het elektromagnetisch veld.

[bewerken] Externe links

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:


  1. Stacy Eltiti, Denise Wallace, Anna Ridgewell, Konstantina Zougkou, Riccardo Russo, Francisco Sepulveda, Dariush Mirshekar-Syahkal, Paul Rasor, Roger Deeble, en Elaine Fox (2007) "Does Short-Term Exposure to Mobile Phone Base Station Signals Increase Symptoms in Individuals who Report Sensitivity to Electromagnetic Fields? A Double-Blind Randomised Provocation Study", Environmental Health Perspectives, 24 July 2007, zie hier voor een online versie van het artikel.
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken