Elektromagnetisch spectrum
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
In een elektromagnetisch spectrum staat de verdeling van elektromagnetische straling als functie van de frequentie. Het spectrum laat zich van lage naar hoge frequentie (maar ook energieniveau per proton en daarmee van grote naar kleine golflengte) als volgt in een tabel zetten:
| Naam | Frequentiegebied (globaal) | Golflengtegebied |
|---|---|---|
| Radiostraling, Extremely Low Frequency | 50 Hz | 6000 km |
| Radiostraling, lange golf | 50 kHz | 6 km |
| Radiostraling, middengolf | 500 kHz | 600 m |
| Radiostraling, korte golf | 5 MHz | 60 m |
| Radar | 50 MHz | 6 m |
| Microgolfstraling (toegepast bij de Magnetron, Televisie en Mobiele telefoons) | 500 MHz | 60 cm |
| Satelliettelevisiesignaal | 5 GHz | 6 cm |
| Infraroodstraling (warmtestraling) en Sub-millimeter straling | minder dan 375 THz | meer dan 800 nm |
| Zichtbaar licht, bestaande uit de zichtbare spectrale kleuren | 500 THz | 300-800 nm |
| Ultraviolet licht (ook wel "black light" genoemd omdat het niet zichtbaar is met het oog). | meer dan 750 THz | minder dan 400 nm |
| Röntgenstraling (gebruikt bij röntgenfoto's) | 3 1018 | 0,1 nm |
| Gammastraling (het gevolg van bijvoorbeeld radioactief verval). | . | . |
| Kosmische straling (het gevolg van bijvoorbeeld supernova's, zwarte gaten etc.) | . | . |
 |
Zie de categorie Electromagnetic spectrum van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
