Elektromagnetisch spectrum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In een elektromagnetisch spectrum staat de verdeling van elektromagnetische straling als functie van de frequentie. Het spectrum laat zich van lage naar hoge frequentie (maar ook energieniveau per foton en daarmee van grote naar kleine golflengte) als volgt in een tabel zetten:

Naam Frequentiegebied (globaal) Golflengtegebied
Radiostraling, Ultra Low Frequency 0 - 30 Hz > 10000 km
Radiostraling, Extremely Low Frequency, bv. hoogspanningsmast 30 Hz - 30 kHz 100 km - 10000 km
Radiostraling, lange golf, bv. computerscherm 30 - 300 kHz 1 km - 100 km
Radiostraling, middengolf (AM-radio) 300 kHz - 3 MHz 100 m - 1 km
Radiostraling, korte golf 3 MHz - 3 GHz 10 cm - 100 m
Radiostraling, Super High Frequency (FM-radio) 3 GHz - 30 GHz 1 cm - 10 cm
Radar 25 - 1000 MHz 0,1 mm - 30 cm
Microgolfstraling (magnetron, televisie en mobiele telefoons) 20 GHz - 300 GHz 1 mm - 30 cm
Satelliettelevisiesignaal 3 - 12 GHz 2,3 cm - 7 cm
Infraroodstraling (warmtestraling) en sub-millimeter-straling 300 GHz-394 THz 780 nm - 0,3 mm - 1 mm
Zichtbaar licht, de zichtbare spectrale kleuren 394 THz - 789 THz 380 nm - 780 nm
Ultraviolet licht (ook wel "black light" genoemd omdat het niet zichtbaar is met het oog). 750 THz - 30 PHz 10 nm - 380 nm
Röntgenstraling, zachte X-stralen (gebruikt bij röntgenfoto's) 30 PHz - 3 EHz 0,1 nm - 12 nm
Harde X-stralen . 1 pm - 100 pm
Gammastraling (het gevolg van bijvoorbeeld radioactief verval). 3 EHz - 30 ZHz 0,01 pm - 1 pm
Kosmische straling (hoogtestraling) < zonnewind, sterren (laag-energetisch) of supernova's, zwarte gaten (hoog-energetisch) > 30 ZHz < 0,01 pm
Diagram van het elektromagnetisch spectrum