Elektromagnetisch spectrum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

In een Elektromagnetisch spectrum staat de verdeling van elektromagnetische straling als functie van de frequentie. het spectrum laat zich van lage naar hoge frequentie (maar ook energieniveau per foton en daarmee van grote naar kleine golflengte) als volgt in een tabel zetten:

Naam	Frequentiegebied (globaal)	Golflengtegebied
Radiostraling, Extremeley Low Frequency	50 Hz	6000 km
Radiostraling, lange golf	50 kHz	6 km
Radiostraling, middengolf	500 kHz	600 m
Radiostraling, korte golf	5 MHz	60 m
Radar	50 MHz	6 m
Microgolfstraling (toegepast bij de Magnetron, Televisie en Mobiele telefoons)	500 MHz	60 cm
Satelliettelevisiesignaal	5 GHz	6 cm
Infraroodstraling (warmtestraling)	minder dan 375 THz	meer dan 800 nm
Zichtbaar licht, bestaande uit de zichtbare spectrale kleuren	500 THz	300-800 nm
Ultraviolet licht (ook wel "black light" genoemd omdat het niet zichtbaar is met het oog).	meer dan 750 THz	minder dan 400 nm
Röntgenstraling (gebruikt bij röntgenfoto's)	3 10¹⁸	0,1 nm
Gammastraling (het gevolg van bijvoorbeeld radioactief verval).	.	.
Kosmische straling (het gevolg van bijvoorbeeld supernova's, zwarte gaten etc.)	.	.