Elektromagnetische interferentie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Elektromagnetische Interferentie (of EMI alsook Radio-Frequency Interference afgekort RFI) wordt door de International Electrotechnical Commission (IEC) omschreven als het op onaanvaardbare wijze beïnvloeden van de werking van een toestel, apparaat of een systeem door een stoorsignaal.

Elektromagnetische interferentie[bewerken]

Elektrische en elektronische componenten kunnen elektromagnetische velden opwekken die andere componenten binnen het apparaat of andere apparaten kunnen beïnvloeden. Deze velden kunnen op hun beurt een spanning en een stroom opwekken in andere componenten en dit kan ongewenste gevolgen met zich meebrengen. In Europa trad op 3 mei 1989 de nieuwe Europese richtlijn 89/336/EEG rondom elektromagnetische compatibiliteit (EMC) in werking. Dit houdt in dat elektrische en elektronische apparaten die op de Europese markt terecht komen moeten voldoen aan in de richtlijn gestelde EMC-eisen. Deze eisen omschrijven bepaalde emissie- en immuniteitslimieten die moeten worden opgenomen in het productieproces.

Externe links[bewerken]