Elektromechanica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Elektromechanica is de benaming van een studierichting in het Vlaamse onderwijs. Het is een algemene, veelzijdige kennismaking met industriële techniek. De voornaamste vakken zijn:

Secundair onderwijs[bewerken]

Op dit niveau is het een TSO-richting die start vanaf de tweede graad. Er is een voorbereidende optie in het tweede jaar van de eerste graad mechanica-elektriciteit. Op secundair niveau komen daar ook nog algemene vakken (Nederlands, Frans, aardrijkskunde, geschiedenis e.d.) bij. Gezien het veelzijdige curriculum splitst de richting in de derde graad naar een reeks studierichtingen in de technologische sfeer:

  • Autotechnieken
  • Elektrische installatietechnieken
  • Koel- en warmtechnieken
  • Kunststoftechnieken
  • Mechanische vormgevingstechnieken
  • Vliegtuigtechnieken
  • Elektromechanica zelf als richting blijft ook bestaan in de derde graad en bereidt goed voor op het hoger onderwijs in de industrieel-technische domeinen. Wil men echter verderstuderen in een masteropleiding, dan komt deze richting soms wat tekort omtrent het wiskundepakket. Voor industrieel ingenieur elektromechanica is het soms beter om de wat zwaardere richting industriële wetenschappen te kiezen.

Hoger onderwijs[bewerken]

In het hoger onderwijs bestaat een

  • (professionele) bachelor in de elektromechanica. Ook daar bestaan meerdere afstudeerrichtingen, zoals automatisering, elektromechanica, industrieel management, technisch-commercieel adviseur, klimatisering, medische instrumentatie, onderhoudstechnologie, procesautomatisering enz. en een
  • bachelor en master in de industriële wetenschappen: elektromechanica, de vroegere industrieel-ingenieursopleiding. Ook hier bestaan er meerdere afstudeerrichtingen, al dan niet als master-na-master te volgen.

Externe link[bewerken]