Eli Ohana
| Eli Ohana | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | אליהו אוחנה | |||||||
| Geboortedatum | 1 februari 1964 | |||||||
| Geboorteplaats | Jeruzalem, Israël | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Spelend bij | Gestopt in 1999 | |||||||
| Jeugd | ||||||||
|
||||||||
| Senioren | ||||||||
|
||||||||
| Interlands | ||||||||
|
||||||||
| Getrainde clubs | ||||||||
|
||||||||
|
||||||||
Eliahu ("Eli") Ohana (Hebreeuws: אלי אוחנה; Jeruzalem, 1 februari 1964) is een Israëlische voetballer. Momenteel is hij actief als coach van de nationale beloftenploeg van Israël. Hij wordt beschouwd als één van de beste Israëlische voetballers aller tijden.
Jeugd [bewerken]
Eli Ohana werd geboren in Jeruzalem. Hij groeide op in een traditionele Joodse familie, die afkomstig was uit Haifa. Hij had 7 broers en 2 zussen. De familie kampte destijds met financiële problemen. Ohana was 11 jaar oud toen hij zich op aanraden van z'n broer Yossi aansloot bij de jeugd van voetbalclub Beitar Jeruzalem. In eerste instantie was z'n vader tegen die keuze, maar uiteindelijk besloot hij akkoord te gaan als Eli beloofde dat hij elke zaterdag naar de synagoge zou gaan.
Op het veld bleek Eli al snel een goede voetballer te zijn. Maar zijn schoolresultaten waren slecht. Z'n broer Yossi stelde voor dat hij ofwel met school ofwel met voetbal stopte. Tegen de wil van z'n vader in besloot Eli met school te stoppen. In die periode trouwde Yossi en trok Eli in bij Yossi en diens echtgenote.
Carrière [bewerken]
In 1980 maakte Ohana de overstap naar het eerste elftal. Hij was toen nog maar 16 jaar oud. Het was zeker geen vlekkeloos debuut bij de grote jongens. Maar samen met Uri Malmilian slaagde hij er wel in om het team naar de hoogste afdeling te laten promoveren. Daar won de club zelfs de landstitel.
In 1987 maakte Ohana de overstap naar het Belgische KV Mechelen. Daar kwam hij in het team van de Nederlandse coach Aad de Mos terecht. Mechelen was op dat moment samen met RSC Anderlecht het sterkste team in België. De club kon in die periode naast Ohana rekenen op nog enkele andere goede voetballers zoals o.a. Michel Preud'homme, Lei Clijsters, Marc Emmers, Piet den Boer, Marc Wilmots en Johnny Bosman. In 1988 werd Mechelen vicekampioen, maar won het wel de Europacup II en de Europese Supercup. In de finale van de Europacup won Mechelen met 1-0 van AFC Ajax. Den Boer scoorde op aangeven van Ohana het enige doelpunt van de wedstrijd. Een jaar later won Mechelen ook de landstitel. Vanaf dan begonnen heel wat spelers naar het buitenland te trekken of gingen over naar Belgische rivalen. Vooral Anderlecht kocht in die periode heel wat spelers van Mechelen over.
Ohana zelf bleef tot 1990 bij Mechelen en trok dan naar het Portugese SC Braga. Daar bleef hij slechts één seizoen alvorens terug te keren naar z'n geboorteland.
In 1991 ging Ohana terug aan de slag bij de club waar het allemaal begon. Als een volksheld werd hij onthaald en eiste hij terug een plaats op in het team van Beitar Jeruzalem. In [1997 werd hij uitgeroepen tot Speler van het Jaar. Het leverde hem opnieuw een plaats in het Israëlisch voetbalelftal. Hij bleef uiteindelijk tot 1999 bij de club voetballen. In z'n laatste seizoen was hij ook assistent van trainer Dror Kashtan. Een jaar later werd Ohana zelf coach en nam hij de functie van Kashtan over. Momenteel is hij trainer van de nationale belofteploeg van Israël.
Zie ook [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|