Elias Canetti

Grafsteen van Elias Canetti (Herbert Albrecht in 1997)

Elias Canetti (Roese (Bulgarije), 25 juli 1905 - Zürich, 14 augustus 1994) was een Duitstalige schrijver en winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur in 1981. Canetti was de broer van de Franse platenuitgever en theaterdirecteur Jacques Canetti.

Elias Canetti was de oudste zoon van een gegoede koopmansfamilie van Sefardische afkomst en bracht zijn kinderjaren door in Bulgarije en Engeland. Na de vroege dood van zijn vader (1912) woonde hij met zijn moeder en jongere broers in verschillende Duitstalige landen: in Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland. Vanaf 1924 woonde hij in Wenen, totdat de inval van Duitsland hem dwong in 1939 met zijn vrouw Veza naar Engeland te emigreren, waar hij ook na de Tweede Wereldoorlog bleef.

In de jaren zeventig woonde hij vaak, in de jaren tachtig bijna uitsluitend in Zwitserland. In 1967 werd hem de Grote Oostenrijkse Staatsprijs toegekend. In 1972 ontving hij de Georg-Büchner-Preis. In 1981 kreeg hij de Nobelprijs voor de Literatuur. Canetti stierf 1994 in Zürich en werd daar begraven vlak bij de laatste rustplaats van James Joyce.

Canetti schreef de roman Die Blendung (in de Nederlandse vertaling Het Martyrium), drie toneelstukken, de uitgebreide psychologische en antropologische studie Masse und Macht, het reisverslag Die Stimmen von Marrakesch, verscheidene bundels essays, aantekeningen en aforismen (onder andere Die Provinz des Menschen) en een meerdelige autobiografie (onder meer Die gerettete Zunge). Bijna heel zijn oeuvre werd in het Nederlands vertaald.

Over Elias Canetti

• Elias Canetti. Themanummer BZZLLETIN 181/182, dec. '90/jan. '91, met bijdragen van onder anderen Salman Rushdie en Johan Polak

Mediabestanden

Zie de categorie Elias Canetti van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.