Elisabeth van Beieren (1383-1442)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Elisabeth van Beieren-Landshut)
Elisabeth van Beieren (1383 – Ansbach, 13 november 1442), bijgenaamd de Schone Else was een dochter van hertog Frederik van Beieren-Landshut en van Maddalena Visconti.
Zij huwde in 1401 met Frederik VI van Neurenberg, die in 1415 verheven werd tot keurvorst van Brandenburg als Frederik I. Tijdens de langdurige afwezigheden van haar echtgenoot naar Italië, Hongarije en naar het Concilie van Konstanz, verving zij hem op een doordachte en krachtdadige wijze. Via haar derde zoon Albrecht Achilles werd zij de stammoeder van het koningshuis der Hohenzollern.
Kinderen [bewerken]
- Elisabeth (1403–1449), gehuwd met Lodewijk II van Liegnitz († 1436),
- Johan IV (1406–1464), de Alchemist, markgraaf van Kulmbach-Bayreuth,
- Cecilia (1407–1449), gehuwd met Willem I van Brunswijk-Lüneburg (1392–1482), de Zegenrijke,
- Margaretha(1410–1465), gehuwd met Lodewijk VIII van Beieren (1403–1445),
- Magdalena (1412–1454), gehuwd met Frederik III van Brunswijk-Lüneburg (1418–1478), de Vrome,
- Frederik II (1413–1471), Eisenzahn
- Albrecht Achilles (1414–1486)
- Sophie (1416–1417)
- Dorothea (1420–1491), gehuwd met Hendrik IV van Mecklenburg (1417–1477),
- Frederik III (1424–1463), de Vette, krijgt in 1447 de Altmark.
