Elizabeth de Burgh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elizabeth de Burgh
1289-1327
ElizabethDeBurgh.jpg
Koningin-Gemalin van Schotland
Periode 1306-1327
Voorganger Yolande van Dreux
Opvolger Johanna van de Toren
Vader Richard de Burg
Moeder Margariet

Elizabeth de Burgh (1289 - 27 oktober 1327) was de tweede vrouw en de enige koningin-gemalin van koning Robert I van Schotland.

Levensloop[bewerken]

Ze werd geboren in Dunfermline, Fife in Schotland, als dochter van Richard Og de Burg, 2e Baron van Ulster en zijn vrouw Margarite de Burgh (-1304). Haar vader was bevriend met koning Edward I van Engeland.

Elizabeth ontmoette Robert de Brus (of Bruce), toen nog Baron van Carrick, waarschijnlijk aan het Engelse hof. Ze huwde in 1302 in Writtle, dichtbij Chelmsford, Essex, Engeland. Elizabeth zou toen circa dertien jaar zijn geweest.

Op 27 maart 1306, werden Robert en Elizabeth gekroond als koning en koningin van Schotland bij Scone. De kroning ging gepaard met geschillen met Engelse adel die ook een claim hadden op het koningschap van Schotland, daarom zond de koning zijn vrouw Elizabeth met andere familieleden uit veiligheidsoverwegingen naar het kasteel Kildrummy, daar beschermde zijn broer Nigel het kasteel en de familie.

Na de nederlaag van de Schotten bij de Slag bij Methven op 19 juni 1306, had Elizabeth haar stiefdochter Marjorie en haar mans zussen Maria en Christina naar het kasteel van Kildrummy meegenomen[1]. De Engelsen belegerden het kasteel vervolgens met de koninklijke familie daar binnen. De belegering slaagde uiteindelijk doordat de Engelse de plaatselijke ijzersmid omkochten, met goud zoveel hij kon dragen. Hij wist een bepaald deel van het kasteel in brand te zetten. De overwinnaars verhingen, radbraakten en vierendeelden Nigel Bruce en alle mannen die zich binnen het kasteel bevonden. Alle vrouwen hadden zich echter met de baron van Atholl uit de voeten gemaakt.

Ze werden gevangen genomen nabij St.Duthac bij Tain door de baron van Ross, een aanhanger van de Comyns, die verwant waren aan koning Edward I van Engeland. Hij sloot de Bruce's zus Maria en Isabella MacDuff, gravin van Buchan op in een houten kooi die tentoongesteld werd op de vestingsmuren van respectievelijk de kastelen van Roxburgh en Berwick. De negenjarige dochter Marjorie van de Bruce werd naar een nonnenklooster gestuurd in Watton. Elizabeth werd onder betere omstandigheden vastgehouden onder huisarrest ergens in Engeland. De baron van Atholl werd opgehangen en zijn afgehakte hoofd werd tentoongesteld op de Londen Bridge[2].

Kinderen[bewerken]

Elizabeth kreeg vier kinderen met Robert I van Schotland, drie daarvan groeiden tot volwassenen op:

  • Margaretha (1315/1323-30 maart 1346), huwde Willem de Moravia
  • Matilda (1315/1323-30 juli 1353), huwde Thomas Isaac
  • David (5 maart 1324-22 februari 1371), opvolger
  • Jan (oktober 1327 †)

Referenties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Marshall, Rosalind K. (2003). Scottish Queens, 1034-1714, Tuckwell Press. p 34.
  2. Scott, Ronals McNair. Robert the Bruce, King of the Scots, p 87

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.