Elusor macrurus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elusor macrurus
IUCN-status: Bedreigd[1] (1996)
Mary-River-Schildkröte im Australia Zoo.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Testudines (Schildpadden)
Onderorde: Cryptodira (Halsbergers)
Familie: Chelidae
Geslacht: Elusor
Soort
Elusor macrurus
Cann & Legler, 1994
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

Elusor macrurus is een schildpaddensoort uit de familie Chelidae. Er is nog geen Nederlandse naam voor deze soort, die tevens de enige is uit het geslacht Elusor.[2]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Met een schildlengte van 35 tot 40 centimeter is het een middelgrote soort.[3] Het schild is plat en weinig koepelvormig en duidelijk langer dan breed. De schildkleur is donkerbruin tot bijna zwart, de onderzijde, kop en poten grijs-achtig. Juvenielen zijn meer chocoladebruin van kleur en hebben op iedere schildplaat een zwarte stip, de schildranden zijn stekelig maar dit verdwijnt met de jaren. De neuspunt is iets verlengd en onderaan de kop zijn vier duidelijk zichtbare baarddraden aanwezig. De nek is relatief kort voor een schildpad uit de familie Chelidae, maar steekt duidelijk uit. Opmerkelijk is de staart, die bij mannetjes disproportioneel groot is en zo dik als een pols, vrouwtjes hebben een 'normale' staart en een wat in de doorsnede breder schild. Vanwege het kleine verspreidingsgebied is er weinig variatie binnen de soort.

Algemeen[bewerken]

Er is niet veel bekend over deze pas in 1994 beschreven soort, die de Maryrivier in Australië in de provincie Queensland als enige verspreidingsgebied heeft, en verder hier en daar op andere plaatsen is aangetroffen maar dit betreft vermoedelijk uitgezette exemplaren. De habitat bestaat uit stromend water hier en daar onderbroken door zandbanken, die gebruikt worden voor het afzetten van de eitjes, en ondergedoken objecten als bomen en rotsen om te schuilen. Zoals bij veel schildpadden voorkomt, verandert de schildpad naarmate hij ouder wordt van voedsel. Juvenielen eten vooral insectenlarven en zoetwatersponsen, oudere dieren gaan steeds meer plantaardig materiaal eten en worden volledig herbivoor. Er is wel beschreven dat oudere exemplaren ook wel insectenlarven eten maar deze worden meer waarschijnlijk per ongeluk met de plant gegeten dan dat er specifiek op wordt gejaagd.

Voortplanting[bewerken]

Het voortplantingsseizoen start als de oktober-regens beginnen, waarna de nesten in zandbanken worden gegraven, soms tientallen meters van het water. Over de grootte van de legsels is niet veel bekend, waarschijnlijk ongeveer 14 of 15 eitjes per keer maar ook is er een lgsel van 25 aangetroffen. Opmerkelijk is dat deze soort als een van de weinige soorten schildpadden geslachtschromosomen heeft, het geslacht wordt dus niet bepaald door de omgevingstemperatuur zoals bij vrijwel alle andere schildpadden.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Elusor macrurus op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database - Elusor macrurus
  3. C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour. Turtles of the World

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Elusor macrurus - Website Geconsulteerd 18 juli 2012
  • (en) Fritz, U. & P. Havaš (2007) - Checklist of Chelonians of the World - Website
  • (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website