Bruinkeelortolaan
| Bruinkeelortolaan IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Tekening van een Bruinkeelortolaan |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Emberiza caesia Cretzschmar, 1827 |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Bruinkeelortolaan
|
|||||||||||||
Bruinkeelortolaan op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De Bruinkeelortolaan (Emberiza caesia) is een als dwaalgast in West-europa voorkomend lid van de gorzenfamilie. De soort broedt in zuidoost Europa en een deel van Azië van Albanië en Macedonië in het westen tot in Syrië in het oosten. Daarnaast is er een geïsoleerde populatie in Marokko.
Inhoud |
[bewerken] Kenmerken
De Bruinkeelortolaan meet van het puntje van de snavel tot het uiteinde van de staart 16 centimeter. De soort lijkt erg op de hier inheemse Ortolaan, maar heeft een rossigbruine in plaats van gele keel.
De roep klinkt als tsip; de zang bestaat uit 3 of 4 keer pioe met de klemtoon op de laatste in de reeks.
[bewerken] Habitat
De Bruinkeelortolaan broedt in het open landschap op de grens van de woestijn en op rotsachtige flanken van heuvels met spaarzaam struikgewas. Het nest wordt op de grond gebouwd, vaak aan de voet van een struik en bestaat uit een kommetje van takjes, gevoerd met fijn materiaal zoals haar. Het legsel bestaat uit 4 of 6 vuilwitte of grijsblauwe donkerder gevlekte eitjes die 19 millimeter groot zijn. Er worden per jaar twee broedsels groot gebracht.
[bewerken] Waarnemingen
- Kaarten met waarnemingen op waarneming.nl: Nederland, België en wereld.
[bewerken] Externe links
- SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
Bronnen, noten en/of referenties:
