Grijze gors
| Grijze gors IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Emberiza cia Linnaeus, 1766 |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Grijze gors
|
|||||||||||||
Grijze gors op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De Grijze gors (Emberiza cia), is een in Noord-Afrika, Europa en Azië voorkomend lid van de gorzenfamilie. De soort broedt in een gebied dat zich uitstrekt van Noordwest-Afrika, Zuid-Europa, Turkije, Iran tot in de Himalaya. Het is in zijn revier voornamelijk een standvogel, al trekken de meest noordelijke populaties in de winter naar het zuidelijke gedeelte van het verspreidingsgebied.
[bewerken] Kenmerken
Een Grijze gors meet 16 centimeter van het puntje van de snavel tot het uiteinde van de staart. In het veld zijn de grijze keel van het mannetje en het grijs-zwarte streep patroon op de kop de beste kenmerken.
De zang klinkt als een kwinkelerend tsjurr- tsjirrih-it, de roep is een scherp tsie.
De soort broedt op de grond in droog, rotsachtig terrein. Het nest bestaat uit een kommetje van mos of gras, gevoerd met fijner materiaal als haar. De grootte van het legsel varieert van 3 tot 5 vuilwitte grijs bespikkelde eieren van 21 millimeter. Ze worden in 12 of 13 dagen uitgebroed. In gunstige jaren of als het eerste broedsel verloren gaat, kan een tweede broedsel volgen. De jongen worden opgevoed met insecten, oudere vogels eten ook zaden.
[bewerken] Waarnemingen
- Kaarten met waarnemingen op waarneming.nl: Nederland, België en wereld.
Bronnen, noten en/of referenties:
