Emesa
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Emesa, is de Romeinse naam voor de Syrische stad die tegenwoordig Homs of Hims heet. De stad werd gesticht rond 2300 v.Chr. Emesa was in de oudheid vooral bekend om zijn grote tempel die gewijd was aan de zonnegod El Gebal. De priesters van deze godheid waren priester-koningen van Emesa. De stad speelde een belangrijke rol in een periode van het Romeinse keizerrijk: keizer Elagabalus was priester-koning van El Gebal en probeerde deze verering in Rome te implanteren. Dit werd ongedaan gemaakt door zijn neef en opvolger, Severus Alexander die ook afkomstig was uit Emesa evenals vier keizerinnen van hetzelde Huis namelijk Julia Maesa, Julia Soaemias, Julia Mamaea en Julia Domna.
Een grote zwarte steen, mogelijk een meteoriet, werd de "Zwarte steen van Emessa" genoemd en deze steen speelde een rol in de plaatselijke zonnecultus van de priesters van de zonnegod El Gebal. Nadat een van hen,keizer Heliogabalus keizer van Rome was geworden probeerde hij zijn zonnegod onder de Latijnse naam Deus Sol Invictus tot Romeins oppergod te promoveren. Heliogabalus liet de heilige Zwarte Steen van Emesa waarmee El Gebal werd vereerd, met veel ceremonie uit Syrië overbrengen en in 221 in de door hem gebouwde Tempel van Elagabal plaatsen[1].
In 272 versloeg keizer Aurelianus, vanuit zijn tijdelijk hoofdkwartier in Emesa, koningin Zenobia van Palmyra.
In 636 werd Emesa door de moslims veroverd die de, inmiddels christelijke, stad omdoopten tot Homs.
| Referenties: |
|
[bewerk] Externe link
Geschiedenis van Homs (Engels-Arabisch)
