Emiel Hullebroeck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Emiel Hullebroeck (1915)

Emiel Hullebroeck (Gentbrugge, 20 februari 1878Liedekerke, 26 maart 1965) was een Vlaams componist en een vooraanstaand figuur in de Vlaamse romantische liedbeweging in de eerste helft van de 20e eeuw.

Zijn composities omvatten zangspelen (onder andere Sepp’l, Knokkelbeen en Het meisje van Zaventem) en een zeer groot aantal volks-, strijd- en kunstliederen (onder andere Tinneke van Heule, Hemelhuis, De gilde viert, Marleentje, De Blauwvoet, en Moederke alleen).

Met talloze zangavonden en voordrachten propageerde hij het Vlaamse lied, dat voor hem niet alleen een artistieke heropleving tot doel had, maar ook de bewustwording van de nationale identiteit. Hij publiceerde hiertoe onder andere een Notenleer door het Volkslied en werkte mee aan de Vlaams Nationale Zangfeesten.

Hullebroeck was begaan met het sociaal statuut van de kunstenaar en stichtte het Genootschap der Vlaamsche componisten, de Federatie van Vlaamsche Kunstenaars en de Nationale Vereniging voor Auteursrechten (NAVEA), die in 1945 werd omgedoopt tot Belgische Auteurs Maatschappij.

Tijdens zijn reis door Nederlands-Indië (in de periode 1915-1916), welke in het teken stond van het volkslied, verzorgde hij 110 muziekavonden, zong zelf 2500 liederen en bestudeerde er de Indische muziek. Hij reisde ook door Zuid-Afrika en Noord-Amerika.

Een Afrikaans wiegeliedje (tekst: C.J. Langenhoven) waarvoor hij de muziek schreef, werd opgenomen in de populaire liedbundel Kun je nog zingen, zing dan mee.

Enige publicaties[bewerken]

  • Muziekwarande (een door Hullebroeck gesticht tijdschrift, vanaf 1922 tot 1931)
  • Oefenboek voor het muziekonderwijs (in vijf delen)
  • De notenleer door het lied (hierin beschrijft Hullebroeck het volkslied als grondslag voor het muziekonderwijs)
  • Twee bundels reisindrukken, waaronder Insulinde over Oost-Indië
  • Zang en strijd (memoires, 1952)

Zie ook[bewerken]