Emiratische luchtmacht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
القوات الجوية الإماراتية
Al-Quwwāt al-Jawiyya al-Imārātiyya
Het kenmerk van de UAEAF.
Het kenmerk van de UAEAF.
Land Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten
Onderdeel van Krijgsmacht van de Verenigde Arabische Emiraten
Oprichting Mei 1968 (luchttak)
Juli 1972 (luchtmacht)
Leiding
Commandant Majoor-generaal Mohammed Suwaidan Al-Qamzi[1]
Slagkracht
Troepensterkte* ~1800 (scramble.nl)
Aantal vliegtuigen* 305
Aantal helikopters* 166

De Emiratische luchtmacht en luchtverdediging is de luchtmacht van de Verenigde Arabische Emiraten, een land van ruim 80.000 km² en 8 miljoen inwoners(2010) in het Midden-Oosten. Deze rijke oliestaat investeert veel in de luchtmacht en koopt moderne westerse vliegtuigen. De ruggengraat van de luchtmacht wordt sinds lang gevormd door Franse Mirages en recent ook de Amerikaanse F-16.

Geschiedenis[bewerken]

De krijgsmacht van de VAE werd opgericht in 1951, toen het land nog onder Brits bestuur viel. In 1968 werd de luchttak van het leger opgericht, die met Britse Islanders begon te vliegen. Na de onafhankelijkheid in 1971 werd het leger de Defensiemacht van de VAE, die toen uit ongeveer 1600 man bestond. In 1972 werd de luchttak hernoemd tot Emiratische luchtmacht, en op 6 januari 1974 werd het eerst luchtcommando gevormd. Deze dag wordt thans gevierd als luchtmacht- en luchtverdedigingsdag. In 1974 werd ook de luchtverdedigingsgroep gevormd die met 22 mm-snelvuurkanonnen begon te opereren. Op 1 augustus 1980 werd de luchtverdedigingsschool opgericht. In juni 1987 werden de luchtmacht en luchtverdediging onder gezamenlijk bevel gebracht. Op 2 juni 1991 werd de school het luchtmacht- & luchtverdedigingsinstituut.[2]

Na de oprichting begon de luchtmacht sterk uit te breiden. Pakistan leverde daarbij opleidingen, expertise en personeel. Ook vandaag de dag nog is veel van het personeel afkomstig van de Pakistaanse luchtmacht, al zijn de meeste officieren afkomstig uit de VAE zelf. Een aantal officieren zijn in dienst van de Pakistaanse luchtmacht. De meeste buitenlanders werken echter onder contract bij de Emiratische luchtmacht.

Emiratische Mirage 2000's boven Afghanistan in 2008.
Een CASA C212 van de Emiratische luchtmacht ten tijde van Golfoorlog van 1990-1991.

In de jaren 1970 en 1980 vormde de Franse Mirage III de ruggengraat van de VAE's luchtmacht. De Verenigde Arabische Emiraten wilden hetzelfde hoge niveau van de NAVO-landen bereiken en schafte onder meer BAe Hawk-opleidingsstraaljagers, Mirage 2000-gevechtsvliegtuigen, Apache-gevechtshelikopters, C-130-grote transportvliegtuigen en CN-235-middelgrote transportvliegtuigen aan voor de luchtmacht. Piloten worden opgeleid op de luchtmachtbasis van Al Ain door veelal Pakistaanse instructeurs.

In de jaren 2000 werden nieuwe Mirage 2000-9's gekocht en werden de oudere gemoderniseerd tot de 2000-9-standaard. De verouderde Mirage III's werden vervangen door nieuwe F-16's. De kostprijs van beide investeringen was zo'n 10 miljard Amerikaanse dollar. Een aantal piloten werden naar Arizona gestuurd om met de F-16 te leren vliegen bij de Amerikaanse luchtmacht. Daarna waren de meeste F-16-instructeurs op de luchtmachtbasis van Al Dhafra, waar de F-16 gestationeerd zijn, Amerikanen. Begin jaren 2010 kocht het land ook een zes C-17's voor zwaar transportwerk.[3]

Naast vliegtuigen kochten de Verenigde Arabische Emiraten ook een pakket raketten in de Verenigde Staten: HARM-antiradarraketten, Maverick- en Hellfire II-lucht-grondraketten, AMRAAM- en Sidewinder-lucht-luchtraketten en Harpoon-antischeepsraketten.

Omdat het gros van de luchtmachts gevechtsvliegtuigen op één luchtmachtbasis, Al Dhafra, staan werd besloten diep in de woestijn een nieuwe basis te bouwen. Deze basis nabij Liwa kostte een miljard Amerikaanse dollar en werd op 5 januari 2011 geopend.[4]

Luchtmachtbases[bewerken]

Emiratische luchtmacht (Verenigde Arabische Emiraten)
Al Ain
Al Ain
Al Dhafra
Al Dhafra
Al Minhad
Al Minhad
Al Safran
Al Safran
Bateen
Bateen
DXB
DXB
Liwa
Liwa

Westelijk luchtcommando[bewerken]

Het Westelijk luchtcommando heeft haar hoofdkwartier in Abu Dhabi en heeft het bevel over volgende bases:

Al Dhafra nabij Abu Dhabi
Gevechtsvliegtuigen (Mirage 2000 en F-16). Ook de helikopters van het leger, waaronder de Apaches, zijn hier gestationeerd.
Al Bateen nabij Abu Dhabi
Transportvliegtuigen (C-130 en CN-235). De Emiratische marine opereert hier Super Puma en Panther-helikopters.
Liwa
Gevechtsvliegtuigen.

Centraal luchtcommando[bewerken]

Het hoofdkwartier van het centraal luchtcommando is gelegen in Dubai en voert het bevel over:

Al Ain/Kalief bin Zayed luchtcollege bij Al Ain
Lichte opleidingsvliegtuigen, opleidingsstraaljagers en SAR-helikopters.
Al Minhad nabij Dubai
Opleidingsstraaljagers en SAR-helikopters.
Al Safran
Gevechtsvliegtuigen (Mirage 2000).
Internationale luchthaven van Dubai (DXB)
Transportvliegtuigen (o.m. C-130).

Inventaris[bewerken]

Een Emiratische Mirage 2000 op een multinationale trainingsmissie in Zuidwest Azië in 2009.
Een Emiratische Boeing C-17A in 2012.

Vliegtuigen[bewerken]

Gevecht[bewerken]

Transport[bewerken]

Opleiding[bewerken]

Andere[bewerken]

Helikopters[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties