Emmaüsgangers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verschijning op weg naar Emmaüs door Duccio di Buoninsegna (altaarretabel uit de Dom van Siena (1308-1311).

De Emmaüsgangers waren de bezoekers aan een viering van het paasfeest in Emmaüs, zoals beschreven door de evangelist Lucas en veelvuldig afgebeeld in de westerse schilderkunst.

Emmaüs was een dorp in Judea op 11½ kilometer van Jeruzalem. Volgens het Lucasevangelie, hoofdstuk 24, 13-35, zou Jezus daar op Paasdag aan twee discipelen zijn verschenen, die hem eerst echter niet herkenden. Een van de Emmaüsgangers, Kleopas, wordt bij name genoemd.

Emmaüsgangers in de kunst[bewerken]

De Emmaüsgangers komen in de westerse kunst in twee scènes voor: terwijl zij onderweg zijn naar Emmaüs, en tijdens het avondmaal te Emmaüs.

Afbeeldingen van de Emmaüsgangers kwamen al in de Byzantijnse kunst voor (mozaïek in de Sant'Apollinare Nuovo te Ravenna), en later ook in het westen, doch niet veelvuldig. In de laat-renaissance en barok (Rembrandt) ziet men de Emmaüsgangers herhaaldelijk geschilderd, vooral in de avondmaalsscène.

De afbeelding van Christus, voorgaand in gebed, in gesprek aan tafel en in een groep mensen is aantrekkelijk om te schilderen. Het is een huiselijk, menselijk, en begrijpelijk tafereel terwijl op hetzelfde moment het wonder van een veronderstelde wederopstanding van de dode verlosser onderwerp van het schilderij is. In protestantse maar ook in katholieke kringen was het bezoek aan Emmaüs een geliefd thema.

De Emmaüsgangers in de stijl van Johannes Vermeer door Han van Meegeren[bewerken]

De meestervervalser Han van Meegeren werd vlak voor de oorlog schatrijk door de verkoop van een valse "Emmaüsgangers" in wat in die tijd als de stijl van Johannes Vermeer werd gezien. Het doek hangt in het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam.