Emmanuel Jozef van Portugal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Emmanuel Jozephus Franciscus Antonius Cajetanus Stephanus Bartolomeus van Portugal (Lissabon, 3 augustus 1697 - Lissabon, 3 augustus 1766) was een zoon van koning Peter II van Portugal en diens tweede echtgenote Maria Sophia van Palts-Neuburg. Manuel leidde een avontuurlijk bestaan. Toen hij 18 jaar was scheepte hij in het geheim in op een Engels schip naar de Nederlanden. Zijn broer, koning Johan V van Portugal gaf hem het bevel terug te keren, maar Emmanuel weigerde en ging naar Parijs en vervolgens naar Duitsland.

In 1716 bood hij zijn diensten aan aan prins Eugenius van Savoye en bevocht de Turken in Hongarije. Hij nam deel aan de slag bij Petrovaradin. Hij deed ook mee aan de achtervolging van de wegtrekkende Turken en aan het beleg en de inname van Timişoara. In 1717 maakte hij officieel deel uit van het Oostenrijkse leger en vocht opnieuw onder het bevel van Eugenius van Savoye en nam deel aan de verovering van Belgrado.

Na de Vrede van Passarowitz kreeg hij de titel van veldmaarschalk. Na de oorlog reisde hij de koninklijke hoven af en leidde een leven van genot. Door zijn goede bekendheid aan de hoven van Oostenrijk en Rusland, werd hij in 1733, bij het begin van de Poolse Successieoorlog vooruitgeschoven als toekomstige koning van Polen. Hij keerde een jaar later terug naar Portugal en verbleef de rest van zijn leven in de Quinta de Belas, omringd door schrijvers en kunstenaars. Hij stierf er ongehuwd in 1766.