Emo (subcultuur)
Emo is een muziektype dat dateert uit de jaren tachtig van de 20e eeuw. Emo combineert hardcore, post-hardcore en popmuziek met melodische en experimentele rock. Vanaf eind jaren negentig evolueerde de term "emo", tegenwoordig verwijst emo ook naar een modestijl en een lifestyle voor (vooral) jongeren.
Inhoud |
[bewerken] Muziek
Muziek is nog steeds een belangrijk element binnen de 'emoscene', de muziekstijlen die door emo's beluisterd worden zijn voornamelijk post-hardcore en hiervan afgeleide genres als emocore (origineel en mainstream) en screamo. Ook poppunk en andere alternatieve emotionele rockstijlen zijn populair.[1] De meeste emomuziek is bombastisch met zware gitaarriffs en melancholische teksten met vaak een dubbele bodem. Het bezoeken van concerten is een belangrijk onderdeel van de emo-lifestyle[bron?].
[bewerken] Emo als modestijl
Emo als alternatieve modestijl kwam wereldwijd op in het begin van de 21e eeuw en is vooral via het internet populair geworden. Het heeft invloeden van veel andere alternatieve stijlen. Wat betreft kleding van grunge, skate en punk, maar ook van de meer mainstream mode. Qua haardracht van new wave, new romantic, glamrock en gothic, en qua make-up van punk, new romantic, fetisj en gothic. Tevens zijn er invloeden vanuit cosplay en visual kei en is voor de mannelijke emo een androgyn uiterlijk geen uitzondering.
Er kunnen meerdere stereotype emostijlen onderscheiden worden. Bijvoorbeeld de indie-emo look (indie staat voor 'independent'), de nerdy-emo look en de dressy-emo look. Elke stijl kent z'n eigen conventies, maar de volgende kenmerken kunnen in elke stijl terugkomen: donkere kleding, vaak zwart steil geverfd haar met een lok die één oog bedekt (heel lichtblond en roze geverfd haar komt ook voor), piercings in het gezicht (lippen, tong, wenkbrauwen, oren), donkere zware brilmonturen, strakke T-shirts of truitjes met een opdruk van een band of tekst, skinny jeans, donkere versleten Converse schoenen, een leren riem en polsbandjes met metalen versierselen.[2] Er is echter geen duidelijk afgebakende omschrijving te geven, vooral ook omdat voorkeur voor individualisme een belangrijk onderdeel is van de emocultuur.[bron?]
Zoals bij veel populaire alternatieve modestijlen, ziet men de laatste tijd dat de mainstream mode meerdere aspecten uit de emo-mode overneemt.[3] Zo heeft de in Frankrijk en België populaire Tecktonic een belangrijk gedeelte van de typerende Emo-kleding overgenomen. Ook binnen de Gothic-subcultuur is er een tendens naar meer aan Emo verwante kleding. Dit vooral omdat veel aspecten van de Emo-kleding doen terugdenken aan de originele New wave- en New Romantic-look.
[bewerken] Emo als levensstijl
Emo's zien zichzelf als een afsplitsing van de gothic-subcultuur. Veel aanhangers van de Gothic-subcultuur spreken dit echter tegen. Het argument dat hierbij wordt gebruikt is dat Gothic voortkomt uit New Wave, terwijl de oorspronkelijke Emocore-muziek een aftakking van Hardcore punk is.
De stereotype emo wordt in de media afgeschilderd als depressief, gevoelig, introvert, verlegen en zich afsluitend voor de maatschappij.[4][5][6] Emo's worden door sommigen ook geassocieerd met automutilatie en zelfmoord[7], hoewel niet bewezen is dat zelfmoord of automutilatie ook echt vaker voorkomt onder emo's.
Conservatieve leden van de Russische Doema dienden in 2008 een wetsvoorstel in dat de emocultuur op scholen en in overheidsgebouwen zal moeten verbieden.[8] Zij zien de emocultuur als een gevaarlijke jongerencultuur, die antimaatschappelijk gedrag zou veroorzaken en depressie en zelfmoord in de hand zou werken.
[bewerken] Scene
Jongeren uit de emo-scene noemen zichzelf scene kids, met name wanneer ze alleen een emo-uiterlijk hebben, maar niet geassocieerd willen worden met de emo subcultuur. Het gaat dan om het modebeeld en er is dan weinig verschil tussen de scene kid en de emo.
Er is echter veel verschil tussen de levensstijlen, volgens mensen die de scene-stijl aanhangen. De term 'emo' wordt hierin vaak niet gezien als wenselijk en soms zelfs als beledigend gezien, daar het een beschuldiging zou zijn dat diegene in zichzelf gekeerd is en sociale hinder heeft/aan automutilatie doet. Er is vaak verwarring over dit aspect omdat emo's en scene's vaak erg op elkaar lijken. [9]
Scene queens en de minder voorkomende scene kings zijn jongeren die extremer zijn uitgedost. Ze vinden hun inspiratie in de visual kei en de cybergothic. Sommigen zijn populair op sociale netwerksites, zoals MySpace.
[bewerken] Externe links
Bronnen
|
 |
Zie de categorie Emo van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
