Emotivisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Emotivisme is een meta-ethische theorie die stelt dat uitspraken over ethiek in feite uitingen van emoties zijn. Deze uitspraken zijn bedoeld om de betreffende emoties te uiten of om anderen over te halen de betreffende emoties over te nemen.

Emotivisme werd voornamelijk ontwikkeld in het logisch positivisme, maar ook meer concreet door Alfred Ayer en Charles Stevenson.

Volgens het emotivisme is een ethische uitspraak, zoals "stelen is verkeerd", niet waar of onwaar, maar een uiting eigen subjectieve voorkeuren en gevoelens: "ik vind het vervelend als mensen stelen". Dit wil echter niet zeggen dat zulke uitspraken zinloos of inhoudsloos zijn. Dit soort uitspraken geven informatie over degene die ze gebruikt en die informatie kan interessant of zelfs nuttig zijn. Ook wil emotivisme niet zeggen dat over ethiek niet gediscusseerd kan worden. Mensen willen vaak dat anderen hun gevoelens meevoelen of overnemen. Als we uitleggen waarom we een bepaalde emotie hebben, hopen we bepaalde feiten, gebeurtenissen of motieven naar voren te brengen die de ander nog niet kende of nog niet in overweging genomen had en die er toe kunnen leiden dat de andere onze emotie overneemt.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Philosophical Ethics, Tom L. Beauchamp, McGraw-Hill, 1991, ISBN 007004256X