Endotheel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Doorsnede van de wand van een bloedvat

Het endotheel[1] is een bedekkend laagje aaneengesloten endotheelcellen dat de binnenkant van het hart, bloedvaten en lymfevaten bedekt. Het endotheel is epitheloïd, dat wil zeggen dat het lijkt op epitheel maar is het in feite niet. Bij het hart- en bloedvaten heet het endotheel. De bedekking van lichaamsholten, zoals de pleura, pericardium en peritonium heet mesotheel, maar het is qua functie hetzelfde. Bedekkende cellagen aan de buitenkant van organen, in de darm en de galblaas, de binnenkant van de blaas (urotheel) etc. heten epitheel.

Endotheelcellen bevinden zich vooral aan de binnenkant van het hart en bloedvaten. Endotheelcellen hebben onder andere een functie in de bloedstolling en angiogenese.

Het endotheel is mesenchymaal weefsel dat ontstaat uit de middelste laag van het embryonale kiemblad (het mesoderm).

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.