Eneco Tour 2009

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Routeschema

De Eneco Tour 2009 werd verreden van 18 tot en met 25 augustus 2009. Hij werd gewonnen door Edvald Boasson Hagen.

De start van de ronde vond plaats in Nederland in Rotterdam met een proloog. De gemeente Amersfoort was in 2009 gastheer voor de afsluitende tijdrit. De Eneco Tour maakte dit jaar deel uit van de nieuwe UCI World Ranking.

Eindklassement[bewerken]

Algemeen klassement[bewerken]

rang renner land ploeg tijd
Jersey white.svg Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia 26u49'40"
2 Sylvain Chavanel Vlag van Frankrijk Frankrijk Quick-Step op 45"
3 Sebastian Langeveld Vlag van Nederland Nederland Rabobank op 47"
4 Jurgen Van den Broeck Vlag van België België Silence-Lotto op 58"
5 Maxime Monfort Vlag van België België Team Columbia z.t.
6 Juan Antonio Flecha Vlag van Spanje Spanje Rabobank z.t.
7 Lars Bak Vlag van Denemarken Denemarken Team Saxo Bank z.t.
8 Maarten Tjallingii Vlag van Nederland Nederland Rabobank op 1'07"
9 Jan Bakelants Vlag van België België Topsport Vlaanderen op 1'12"
10 Francesco Gavazzi Vlag van Italië Italië Lampre op 1'22"

Puntenklassement[bewerken]

rang renner land ploeg punten
Jersey red.svg Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia 170
2 Lars Bak Vlag van Denemarken Denemarken Team Saxo Bank 59
3 Francesco Gavazzi Vlag van Italië Italië Lampre 59

Etappe-overzicht[bewerken]

etappe datum start eindstreep afstand winnaar klassementsleider
P 18 augustus Vlag van Nederland Rotterdam Vlag van Nederland Rotterdam 4,4 km (proloog) Sylvain Chavanel Sylvain Chavanel
1e 19 augustus Vlag van België Aalter Vlag van België Ardooie 185,4 km Tyler Farrar Tyler Farrar
2e 20 augustus Vlag van België Ardooie Vlag van België Brussel 178,1 km Tyler Farrar Tyler Farrar
3e 21 augustus Vlag van België Niel Vlag van België Hasselt 158,3 km Tom Boonen Tyler Farrar
4e 22 augustus Vlag van België Hasselt Vlag van België Libramont 221,2 km Tyler Farrar Tyler Farrar
5e 23 augustus Vlag van Nederland Roermond Vlag van Nederland Sittard 204,3 km Lars Bak Edvald Boasson Hagen
6e 24 augustus Vlag van België Genk Vlag van Nederland Roermond 163,3 km Edvald Boasson Hagen Edvald Boasson Hagen
7e 25 augustus Vlag van Nederland Amersfoort Vlag van Nederland Amersfoort 13,1 km (individuele tijdrit) Edvald Boasson Hagen Edvald Boasson Hagen

Uitslagen etappes[bewerken]

Proloog[bewerken]

rang renner land ploeg tijd
1 Sylvain Chavanel Vlag van Frankrijk Frankrijk Quick-Step 4'55"
2 Tyler Farrar Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Team Garmin-Slipstream op 1"
3 Tom Boonen Vlag van België België Quick-Step z.t.
4 Bradley Wiggins Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Team Garmin-Slipstream op 2"
5 Joost Posthuma Vlag van Nederland Nederland Rabobank z.t.
6 Vincenzo Nibali Vlag van Italië Italië Liquigas op 4"
7 Juan Antonio Flecha Vlag van Spanje Spanje Rabobank z.t.
8 Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia op 5"
9 Maarten Tjallingii Vlag van Nederland Nederland Rabobank z.t.
10 Nikolas Maes Vlag van België België Topsport Vlaanderen z.t.

1e etappe[bewerken]

In de eerste etappe reed een vijftal renners naar een voorsprong van 3'50". Wim De Vocht, Pieter Vanspeybrouck, Yukiya Arashiro, Maciej Bodnar en Lars Bak konden hun voorsprong, ondanks het geluk van een gesloten spoorweg voor het peloton op 70 km voor de finish, niet behouden. Het vijftal viel in de laatste twintig kilometer uit elkaar. De laatste renner werd vijf kilometer voor de finish door het peloton gegrepen. De massasprint werd ontsierd door een valpartij in de laatste 200 meter. Gorik Gardeyn hield hier een aantal ribbreuken en een schouderbladbreuk aan over [1].

rang renner land ploeg tijd
1 Tyler Farrar Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Team Garmin-Slipstream 4u18'40"
2 Tom Boonen Vlag van België België Quick-Step z.t.
3 Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia z.t.
4 Graeme Brown Vlag van Australië Australië Rabobank z.t.
5 Robert Förster Vlag van Duitsland Duitsland Team Milram z.t.
6 Jaoeheni Hoetarovitsj Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Française des Jeux z.t.
7 Tom Veelers Vlag van Nederland Nederland Skil-Shimano z.t.
8 Roy Sentjens Vlag van België België Silence-Lotto z.t.
9 Mathew Hayman Vlag van Australië Australië Rabobank z.t.
10 Juan José Haedo Vlag van Argentinië Argentinië Team Saxo Bank z.t.

2e etappe[bewerken]

Aan de start van de tweede etappe ontbreken een aantal renners. De opvallendste opgave is van José Iván Gutiérrez, de eindwinnaar in 2007 en 2008, vanwege ziekte. De renners die opgeven waren betrokken bij de valpartij in de eindsprint van de eerste etappe. Vijf renners springen vroeg weg in de etappe met veel beklimmingen uit de Ronde van Vlaanderen voor de boeg. Na ongeveer 75 kilometer vindt er een valpartij plaats in het peloton. Andreas Klöden lijkt zijn pols gebroken te hebben en moet opgeven. Een dag later blijkt dat zijn pols niet gebroken is. De beklimmingen zorgen voor breuken in het peloton en er zijn diverse ontsnappingen van kleine en grotere groepjes renners. Uiteindelijk weet het peloton zich terug te rijden naar de kop en in de massasprint wint opnieuw Tyler Farrar die hiermee zijn positie in het algemeen klassement verstevigt.

rang renner land ploeg tijd
1 Tyler Farrar Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Team Garmin-Slipstream 4u17'53"
2 Jaoeheni Hoetarovitsj Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Française des Jeux z.t.
3 Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia z.t.
4 Wouter Weylandt Vlag van België België Quick-Step z.t.
5 Tom Veelers Vlag van Nederland Nederland Skil-Shimano z.t.
6 Francesco Gavazzi Vlag van Italië Italië Lampre z.t.
7 Baden Cooke Vlag van Australië Australië Vacansoleil z.t.
8 Aljaksandr Oesaw Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Cofidis z.t.
9 José Joaquín Rojas Vlag van Spanje Spanje Caisse d'Epargne z.t.
10 Tom Boonen Vlag van België België Quick-Step z.t.

3e etappe[bewerken]

In de derde, korte en vlakke etappe reed een drietal na 39 km weg. De voorsprong van Albert Timmer, Romain Villa en Niki Terpstra bedroeg maximaal 3 minuten en het peloton had geen moeite om een massasprint voor te bereiden. In de sprint zat Tyler Farrar enigszins opgesloten en zo kon Tom Boonen voor het eerst sinds lange tijd weer een massasprint toevoegen aan zijn palmares.

rang renner land ploeg tijd
1 Tom Boonen Vlag van België België Quick-Step 3u43'19"
2 Tyler Farrar Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Team Garmin-Slipstream z.t.
3 Francesco Chicchi Vlag van Italië Italië Liquigas z.t.
4 José Joaquín Rojas Vlag van Spanje Spanje Caisse d'Epargne z.t.
5 Aleksej Markov Vlag van Rusland Rusland Katjoesja z.t.
6 Matthew Goss Vlag van Australië Australië Team Saxo Bank z.t.
7 Mark Renshaw Vlag van Australië Australië Team Columbia z.t.
8 Baden Cooke Vlag van Australië Australië Vacansoleil z.t.
9 Robert Wagner Vlag van Duitsland Duitsland Skil-Shimano z.t.
10 Aljaksandr Oesaw Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Cofidis z.t.

4e etappe[bewerken]

In de koninginnenrit stonden een aantal beklimmingen in de Ardennen op het programma. Een drietal renners reed na 60 km weg; Damien Gaudin, Niki Terpstra en Reinier Honig kregen een ruime voorsprong van 7'45" maar het peloton werd teruggebracht onder leiding van Rabobank en Garmin. In de beklimmingen die volgden reden enkele renners weg maar de voorsprong werd nooit meer groot genoeg. In het peloton waren nog genoeg knechten aanwezig om op een massasprint aan te sturen. Farrar won nipt voor Boasson Hagen, in een sprint licht bergop.

rang renner land ploeg tijd
1 Tyler Farrar Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Team Garmin-Slipstream 5u27'01"
2 Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia z.t.
3 Francesco Gavazzi Vlag van Italië Italië Lampre z.t.
4 Greg Van Avermaet Vlag van België België Silence-Lotto z.t.
5 Kristof Goddaert Vlag van België België Topsport Vlaanderen z.t.
6 José Joaquín Rojas Vlag van Spanje Spanje Caisse d'Epargne z.t.
7 Aitor Galdós Vlag van Spanje Spanje Euskaltel-Euskadi z.t.
8 Roy Sentjens Vlag van België België Silence-Lotto z.t.
9 Aljaksandr Oesaw Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Cofidis z.t.
10 Lars Bak Vlag van Denemarken Denemarken Team Saxo Bank z.t.

5e etappe[bewerken]

Het parcours van de 5e etappe leek een klein beetje op een Amstel Gold Race; veel draaien en keren en veel klimmetjes. Drie renners reden al na 2 km weg van het peloton; Jens Mouris, David Deroo en Sergio De Lis krijgen een voorsprong van 17'35". Na 80 km, op de Eyserbosweg, wordt onder leiding van de Rabobankploeg een achtervolging ingezet. Deze groep van 15 renners is op 48 km van de finish ingelopen op de drie leiders. Vijf kilometer van de streep plaatst Lars Bak de beslissende demarrage. Vincenzo Nibali zette nog de achtervolging in maar in een afdaling kwam hij ten val en brak zijn sleutelbeen. Bak houdt net voldoende ruimte over op de streep om te winnen van Boasson Hagen die wel de leiderstrui overneemt van Tyler Farrar.

rang renner land ploeg tijd
1 Lars Bak Vlag van Denemarken Denemarken Team Saxo Bank 5u13'16"
2 Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia op 2"
3 Francesco Gavazzi Vlag van Italië Italië Lampre z.t.
4 Greg Van Avermaet Vlag van België België Silence-Lotto z.t.
5 Juan Antonio Flecha Vlag van Spanje Spanje Rabobank z.t.
6 Sebastian Langeveld Vlag van Nederland Nederland Rabobank z.t.
7 Joost Posthuma Vlag van Nederland Nederland Rabobank z.t.
8 Jan Bakelants Vlag van België België Topsport Vlaanderen z.t.
9 David Deroo Vlag van Frankrijk Frankrijk Skil-Shimano z.t.
10 Jurgen Van Goolen Vlag van België België Team Saxo Bank z.t.

6e etappe[bewerken]

De 6e etappe was een vrij korte, vlakke etappe en dus werd een massasprint verwacht. Tom Boonen verscheen niet meer aan de start om zich voor te bereiden op de Ronde van Spanje. Aan het einde van deze etappe maakte overigens ook Tyler Farrar bekend dat hij zou afstappen in voorbereiding op de Vuelta. Na een aantal ontsnappingspogingen blijven drie renners vooruit; Rick Flens, Huub Duyn en Aleksandr Serov. In het peloton wordt gecontroleerd en 7 km voor de finish is de hergroepering een feit. Boasson Hagen is de concurrentie in de sprint te snel af en verstevigt met deze overwinning zijn positie in het algemeen klassement.

rang renner land ploeg tijd
1 Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia 3u28'58"
2 Matthew Goss Vlag van Australië Australië Team Saxo Bank z.t.
3 Tyler Farrar Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Team Garmin-Slipstream z.t.
4 Graeme Brown Vlag van Australië Australië Rabobank z.t.
5 Francesco Chicchi Vlag van Italië Italië Liquigas z.t.
6 Mark Renshaw Vlag van Australië Australië Team Columbia z.t.
7 Baden Cooke Vlag van Australië Australië Vacansoleil z.t.
8 Kristof Goddaert Vlag van België België Topsport Vlaanderen z.t.
9 Angelo Furlan Vlag van Italië Italië Lampre z.t.
10 Klaas Lodewijck Vlag van België België Topsport Vlaanderen z.t.

7e etappe[bewerken]

De 7e en laatste etappe was een tijdrit in Amersfoort. Aan het begin regent het en ligt het bochtige parcours er glad bij. Later klaart het op en het lijkt alsof alle favorieten onder dezelfde weersomstandigheden hun tijd kunnen neerzetten. De Rabobankploeg rijdt uitstekende tussentijden en lijkt te domineren. Langeveld en Tjallingii kunnen hun goede tussentijd ook waarmaken in het tweede deel van het parcours. Flecha lukt dit echter niet. De laatste tien minuten van de tijdrit, met de top van het klassement reeds gestart, begint het toch weer te regenen. Posthuma komt ten val terwijl hij de beste tussentijd tot dan toe had neergezet. Ook Chavanel heeft moeite met de gewijzigde omstandigheden. Het lijkt alsof Langeveld dankzij de regen zal gaan winnen maar Boasson Hagen trekt zich niets van de gladde wegen aan en finisht overtuigend als eerste.

rang renner land ploeg tijd
1 Edvald Boasson Hagen Vlag van Noorwegen Noorwegen Team Columbia 16'07"
2 Sebastian Langeveld Vlag van Nederland Nederland Rabobank op 4"
3 Maarten Tjallingii Vlag van Nederland Nederland Rabobank op 5"
4 Sylvain Chavanel Vlag van Frankrijk Frankrijk Quick-Step op 14"
5 Jurgen Van den Broeck Vlag van België België Silence-Lotto op 16"
6 Maxime Monfort Vlag van België België Team Columbia op 19"
7 Andrey Amador Vlag van Costa Rica Costa Rica Caisse d'Epargne op 20"
8 Juan Antonio Flecha Vlag van Spanje Spanje Rabobank op 23"
9 Thomas De Gendt Vlag van België België Topsport Vlaanderen op 25"
10 László Bodrogi Vlag van Frankrijk Frankrijk Katjoesja op 27"

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties