Engelbrecht II van Nassau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Engelbrecht II
1451-1504
Engelbrecht-II-Nassau.jpg
Graaf van Nassau-(Dillenburg)-Breda
Periode 1475-1504
Voorganger Jan IV
Opvolger Hendrik III
Vader Johan IV van Nassau
Moeder Maria van Loon-Heinsberg
Stamboom.png Stamboom

Engelbrecht II van Nassau (Breda, 17 mei 1451Brussel, 31 mei 1504) was een Brabants edelman. Hij was graaf van Nassau, Dietz en Vianden, heer van Breda en de Lek, Roosendaal, Nispen en Wouw. Hij was de zoon van Johan IV van Nassau en Maria van Loon-Heinsberg.

Hij was militair en magistraat. Van 1475, na de dood van zijn vader, tot zijn dood in 1504 is hij heer van Breda.

Hij is op 19 december 1468 getrouwd met Cimburga van Baden in Koblenz.

In 1472 sluit hij een verdrag met zijn jongere broer Johan V van Nassau-Dietz waarin wordt bepaald dat Nederlandse en andere bezittingen links van de Rijn aan hem toekomen, en de Nassause aan zijn broer.

Karel de Stoute verhief hem in 1473 tot ridder in de Orde van het Gulden Vlies. Nadat Karel de Stoute in 1477 sneuvelt, treedt hij in dienst bij Maximiliaan van Habsburg die met de dochter van Karel de Stoute, Maria van Bourgondië is getrouwd. In 1496 wordt hij door Maximiliaans zoon, Filps de Schone benoemd tot stadhouder van de Nederlanden.

Hij is gestorven op 31 mei 1504 in Brussel en ligt begraven in een grafkelder bij het Praalgraf van Engelbrecht II van Nassau in de Grote- of Onze Lieve Vrouwekerk op de Grote Markt Breda in Breda. Hij liet geen wettige kinderen na en benoemde Hendrik III van Nassau-Breda, een zoon van zijn broer, tot zijn erfgenaam.

Bastaardkinderen van Engelbrecht II en een onbekende vrouw:

  • Engelbrecht van Nassau, jonker van Nassau, van de stad Antwerpen genoot hij een lijfrente van 500 rijnse guldens, overl. 1532.
  • Barbara van Nassau, priores van het klooster Vredenberg, genoot eenzelfde lijfrente als haar broer sinds 1502. Na het overlijden van haar broer had zij recht op 1000 rijnse guldens per jaar; zij schreef hierover aan Willem van Oranje in 1554.

Externe links[bewerken]