Enno Lodewijk van Oost-Friesland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Enno Lodewijk
1632-1660
Graaf en vorst van Oost-Friesland
Periode 1648-1660
Voorganger Ulrich II
Opvolger George Christiaan
Vader Ulrich II
Moeder Juliana van Hessen-Darmstadt

Enno Lodewijk van Oost-Friesland (Aurich, 29 oktober 1632 - aldaar, 4 april 1660) was een zoon van graaf Ulrich II van Oost-Friesland en van Juliana van Hessen-Darmstadt.

Enno Lodewijk

Enno Ludwig groeide op in de Nederlanden, Frankrijk en Zwitserland en genoot een dure opvoeding. Aan het hof van keizer Ferdinand III werd hij op 19-jarige leeftijd tot ere-rijkshofraadgever benoemd. Hiermede erkende de keizer zijn meerderjarigheid en regeringsbekwaamheid. Zo kon Enno Lodewijk zijn moeder en haar raadgevers van de regering verdringen. In 1651 werd hij graaf van Oost-Friesland. Snel liet hij de gunsteling en minnaar van zijn moeder, Marenholz berechten en terechtstellen. Enno Lodewijk trachtte de waardigheid van rijksvorst te bekomen. Met de hulp van de Oost-Friese geleerde Hermann Conring slaagde hij daar in 1654 in voor 15000 gulden, weliswaar alleen voor zichzelf en zonder zitting op de vorstenbank in de rijksdag. In de erfelijke titel slaagde pas zijn broer George Christiaan in 1662. Hij was verloofd met Henriëtte Catharina van Oranje, maar huwde tenslotte in 1656 met Justine Sophie van Barby. Het koppel kreeg twee dochters, Juliana Louisa en Sophia Wilhelmina. Enno Lodewijk stierf in 1660 na een jachtongeval. Omdat hij slechts dochters had, werd hij opgevolgd door zijn broer.