Epidoot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Epidoot
Epidote Oisans.jpg
Mineraal
Chemische formule Ca2(Fe3+,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH)
Kleur Geelgroen, bruingroen, zwart, geel of grijs
Streepkleur Grijswit
Hardheid 7
Gemiddelde dichtheid 3,45 kg/dm3
Glans Glasglans
Opaciteit Doorzichtig, doorschijnend tot opaak
Splijting [001] Perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

De mineralengroep epidoot bestaat uit een aantal sorosilicaten, waarvan de belangrijkste het mineraal epidoot is. Het mineraal epidoot is een calcium-ijzer-aluminium-silicaat met de chemische formule Ca2(Fe3+,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH).

Eigenschappen[bewerken]

Het geel- tot bruingroene, grijze of zwarte epidoot heeft een glasglans, een grijswitte streepkleur en de splijting is perfect volgens kristalvlal [001]. Het kristalstelsel is monoklien. De gemiddelde dichtheid is 3,45 en de hardheid is 7. Epidoot is niet radioactief.

Leden van de epidootgroep[bewerken]

Naamgeving[bewerken]

De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, dat "toevoeging" betekent.

Voorkomen[bewerken]

Epidoot is een wereldwijd zeer veelvoorkomend mineraal, met name in contact metamorfe gesteenten. Het wordt gevormd in kristallijne kalksteen en in schisten. Vooral in de Knappenwand, bij de Großvenediger in het Untersulzbachthal, Salzburg (Oostenrijk) worden mooie epidootkristallen gevonden.

Epidoot komt algemeen voor in de zandfractie van Nederlandse Kwartaire riviersedimenten. In de zware-mineraalanalyse zoals dat in Nederland bij de Rijks Geologische Dienst gedurende de tweede helft van de twintigste eeuw plaats vond, wordt het mineraal ingedeeld bij de zogenoemde instabiele groep.[1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Zonneveld, J.I.S., 1947. Het Kwartair van het Peelgebied en naaste omgeving. Een sedimentpetrologische studie. Mededelingen Geologische Stichting, Serie C-IV-3: 1-223.

  1. Zonneveld, 1947