Epiglottale tril

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De epiglottale tril is een medeklinker. Bij het uitspreken van deze medeklinker wordt het strottenhoofd omhoog gebracht en de farynx belemmerd, waardoor het strotklepje gaat trillen in plaats van de stembanden. De klank is gerelateerd aan de aryepiglottale trill.

Epiglottale medeklinkers zijn vaak allofoon trillend, en in sommige talen is de tril de primaire vorm van deze medeklinkers. De epiglottate tril kent geen officieel symbool in het Internationaal Fonetisch Alfabet, maar in literatuur wordt vaak het teken (omgekeerde [ʀ]?, gelijk aan de Cyrillische Я) gebruikt om de klank weer te geven.

In enkele omschrijvingen van het noordelijke dialect van het Haida wordt de term "faryngeale tril" gebruikt om te refereren aan de epiglottale tril.