Epirus (staat)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Epirus lag in het noordwesten van Griekenland

Epirus (Oudgrieks: Ἅπειρος, Apeiros) was een staat in het Oude Griekenland van de vierde tot de tweede eeuw voor het begin van de jaartelling. In 330 v.Chr. werd het opgericht als een bondsstaat met aan het hoofd het Molossische koningshuis, vanaf 231 v.Chr. bestond de Epirotische Bond, een republiek, tot Epirus zich in 167 v.Chr. aansloot bij Makedonië.

Epirus beleefde zijn hoogtepunt onder koning Pyrrhus van Epirus, die verscheidene Griekse buurstaten veroverde en samen met Lysimachus koning van Makedonië werd, en ten slotte de Romeinen bevocht in Zuid-Italië die de Griekse poleis daar bedreigden; zijn 'Pyrrhus-overwinningen' waren echter onvoldoende om de steden voor inlijving te behoeden.