Epos van koning Gesar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Muurschildering van Gesar


Het Epos van koning Gesar is het belangrijkste heldendicht van Tibet en het grootste deel van Centraal-Azië. Het telt ongeveer 10 miljoen woorden en er zijn ongeveer 140 barden (Tibetaans Mongools en Tu nationaliteit) die het nog steeds zingen. Het wordt beschouwd als één der laatste 'levende' heldendichten (hoewel het Turkse Epos van Manas ook nog voorgedragen wordt door Manashi in Kirgizië). Het epos is waarschijnlijk meer dan 1000 jaar oud en gaat over de onbevreesde koning Gesar, heerser over het legendarische koninkrijk Ling. Het is een avonturenverhaal met sterke allegorische wortels in het Tibetaans boeddhisme. Tibetaanse nomadengroepen als bijvoorbeeld de Goloks traceren hun eigen afkomst naar de strijders uit het epos.

Vertalingen[bewerken]

Professor Rolf Stein maakte een incomplete Franse vertaling in 1956 Recherches sur l'Epopee et le Barde au Tibet. Dit is de meest diepgaande vertaling. Er is een Duitse vertaling door Prof. Dr. P. Matthias Hermanns uit 1965 en die is gebaseerd op manuscripten die Hermanns verzamelde in Amdo. De meest toegankelijke vertaling is de Engelse door Alexandra David-Néel gepubliceerd in de jaren 1930 onder de titel 'The superhuman life of king Gesar'.

In de Tibetaanse film Die Salzmänner von Tibet van Ulrike Koch uit 1997 wordt een versie van het Epos van Gesar van negen minuten volledig ten gehore gebracht.

Literatuur[bewerken]

  • Stein, R.A. l'Epopee Tibetaine dans sa Version Lamaique de Ling. Paris. Presses Universitaires. 1956.
  • Stein, R.A. l'Epopee et le Barde au Tibet. Paris Presses Universitaires. 1959.
  • Hermanns, Prof. Dr. P. Matthias: Das National-Epos der Tibeter Gling König Ge Sar, 1965, Verlag Josef Habbel, Regensburg.
  • Lama Yongden, Alexandra David-Neel; The Superhuman Life Of Gesar Of Ling, 2004, Kessinger Publishing, 400 pagina's, ISBN 0-7661-8686-5

Zie ook[bewerken]