Erasmus Bartholin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erasmus Bartholin

Rasmus Bartholin (Gelatiniseerd Erasmus Bartholinus) (Roskilde, 13 augustus 1625 - Kopenhagen, 4 november 1698) was een Deens wetenschapsman en arts.

Als deel van zijn studie reisde hij 10 jaar lang door Europa. Daarna werd hij professor in Kopenhagen, eerst in geometrie en later in medicijnen. Hij was de jongere broer van Thomas Bartholin.

Bartholin is vooral bekend om zijn ontdekking in 1669 van de dubbelbrekendheid van een stuk mineraal (calciet) afkomstig uit IJsland. Hij publiceerde er een uitstekende beschrijving van, maar omdat licht als een verschijnsel vrijwel onbegrepen was in zijn tijd niet in staat er een goede verklaring voor te bedenken. Het verschijnsel zou pas na de uitwerking van de golftheorie van licht door Thomas Young in 1801 begrijpelijk worden.

Bartholin was ook de eerste die de fysische karakteristieken van trisomie 13, dat leidt tot het syndroom van Patau, in de medische literatuur beschreef.

Werken[bewerken]

  • Rasmus Bartholin, Experimenta crystalli islandici disdiaclastici quibus mira & insolita refractio detegitur. Hafniæ 1669. Engelse vertaling: Experiments with the double refracting Iceland crystal which led to the discovery of a marvelous and strange refraction, vert. Werner Brandt. Westtown, Pa., 1959.