Ercole I d'Este

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ercole I d'Este
1431-1505
Ercole I d'Este.jpg
Hertog van Ferrara, Modena en Reggio
Periode 1471-1505
Voorganger Borso
Opvolger Alfonso I
Vader Niccolò III d'Este
Moeder Ricciarda di Saluzzo

Ercole I d'Este (Ferrara, 26 oktober 1431 – aldaar, 15 juni 1505) was van 1471 tot 1505 hertog van Ferrara, Modena en Reggio. Hij was een zoon van Niccolò III d'Este en opvolger van zijn broer Borso.

Venetië - dat met Ferrara in conflict was over het zoutmonopolie - viel tijdens Ercoles heerschappij op aanstichten van paus Sixtus IV zijn territorium binnen. De paus wenste dit gebied voor zijn neef Girolamo Riario te verkrijgen. Ercole werd echter door de meeste Italiaanse staten gesteund, inclusief zijn zwager hertog Ludovico Sforza ("il Moro") van Milaan - op wiens steun Sixtus had gerekend. Uiteindelijk werd deze in 1484 gedwongen vrede te sluiten maar Ercole moest daarbij wel Rovigo en de Polesine aan doge Giovanni Mocenigo afstaan.

Isabella d'Este

De laatste jaren van Ercoles heerschappij verliepen vreedzaam en voorspoedig. Hij zette het mecenaat van zijn voorgangers voort en Ferrara bleef het centrum voor literatuur en kunst dat het al was. De dichter Matteo Maria Boiardo was er minister en de schrijver Ludovico Ariosto zijn beschermeling.

Ercole was sinds 1473 getrouwd met Leonora van Napels, dochter van Ferdinand I van Napels. Onder hun kinderen waren de typische renaissanceprinses Isabella d'Este, door haar huwelijk met Francesco II Gonzaga markgravin van Mantua, en de mooie en talentvolle Beatrice d'Este, hertogin van Milaan. Ercole stierf op 25 januari 1505 en werd opgevolgd door zijn zoon Alfonso I.