Erik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Erik is een mannelijke Scandinavische, maar ook Friese voornaam.Deze naam werd vaak gebruikt onder Noormannen. Deze laatsten hielden dikwijls erg van runderen. Vooral de Latijnse koeien waren geliefd.

Het eerste gedeelte van de naam kan hetzelfde zijn als Nederlandse eer eer, roem (zie er-), het kan echter ook van ee recht, wet zijn (zie ee-). Het tweede lid is -rijk machtig (zie -rik). De naam betekent dan: heerser van de wet.

Mansion, blz. 161, denkt voor het eerste lid ook aan ari-/arja- verheven (vergelijk ook Are , eventueel de (Proto?) Germaanse stam *erkna, Gotisch *airkns echt, rein, volkomen, zie Arkenbout en erken-). De naam kan dus oorspronkelijk inheems geweest zijn, ook gezien het voorkomen in het Fries. Het toenemende gebruik werd echter door het Scandinavisch sterk beïnvloed. Eirikr was de naam van de ontdekker van Groenland rond het jaar 1000. Deze vorm kan voortgekomen zijn uit Einrikr de enig machtige.

Voor het Zweedse Erik vinden we bij Otterbjörk de oudere vorm airikr, IJslandse Eirïkr, van Oernoors *Aina- of *Aiwa-rikiar alleenheerser of eeuwig heerser, een zeer oude Zweedse koningsnaam (zie ook: Harny Andersen, Om navnet Erik, in het Zweedse tijdschrift "Namn och Bygd" 60 (1972), blz.126-137.). De Scandinavische invloed werd versterkt doordat er enkele heiligen van deze naam zijn: 1) Erik, geb. 1216, in 1241 koning van Denemarken. Hij werd door het volk als een heilige vereerd, zonder echter gecanoniseerd te zijn; feestdag: 9 febr.; 2) Erik IX Jedvardson, koning van Zweden van circa 1150-1160. Ook hij werd al spoedig als heilige vereerd, en wel als nationale heilige van Zweden, zonder gecanoniseerd te zijn; feestdag: 18 mei.

In Engeland werd Eric door de Denen geïmporteerd. In de 19e eeuw herleefde de naam, vooral door het populaire schoolverhaal van Dean Farrar: "Eric: or Little by Little" (1858). Varianten zijn Eric of Erich (Duits); vrouwelijke varianten zijn Erika of Erica.

Een andere oorsprong van de naam wordt gevonden in de naam Henriques. Afkomstig uit Spanje en Portugal kwam de naam Henriques rond 1200 richting Noordwest Europa waar deze door toedoen van de Duitsers al gauw werd veranderd in Henrik en Henrikus. Na 1400 werd de naam ook in Nederland bekend. In Nederland werden ook de namen Henrik en Henrikus gebruikt, maar ook de naam Erik kwam bovendrijven.

[bewerk] Bekende naamdragers met deze voornaam

[bewerk] Diversen

[bewerk] Externe links

 
Persoonlijke instellingen