Erik Bosgraaf

De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.
Opgegeven reden: mag nog een stuk neutralen en zonder pov

---

Erik Bosgraaf tijdens een concert in Paradiso Amsterdam in 2011.

Erik Bosgraaf (Drachten, 9 mei 1980) is een Nederlands blokfluitist en musicoloog. Bosgraaf studeerde in 2005 af aan het Conservatorium van Amsterdam bij Walter van Hauwe en Paul Leenhouts en ontving in 2006 zijn bul voor musicologie aan Universiteit Utrecht.

Carrière

In 2007 bracht hij onder supervisie van musicoloog Thiemo Wind een 3-CD-box uit met muziek van de Nederlandse componist Jacob van Eyck (1589-1657). De opname stond lange tijd nummer 1 in de klassieke charts in Nederland en er werden wereldwijd meer dan 25.000 exemplaren van verkocht. In seizoen 2011-12 werd hij door Concertgebouw Amsterdam en Paleis voor Schone Kunsten, Brussel namens de ECHO voorgesteld in de Rising Stars serie met een tournee door de belangrijkste concertzalen in Europa.

Ensemble Cordevento

In 2005 vormde Bosgraaf samen met Izhar Elias en de Italiaanse klavecinist Alessandro Pianu het ensemble Cordevento, aanvankelijk om moderne en oude muziek in één programma samen te brengen. Vanaf 2007 echter richt het trio zich voornamelijk op muziek uit de 17e eeuw, repertoire dat zich vaak op het breukvlak van de populaire en de kunstmuziek bevindt. In 2012 verschijnt het debuutalbum van het trio, getiteld ‘La Monarcha’. In 2008 maakte Cordevento haar debuut als barokorkest in enkelvoudige bezetting. In die formatie richt de groep zich vooral op 18e-eeuws repertoire. In 2009 verscheen de debuut-CD van Bosgraaf met dit barokorkest met de blokfluitconcerten van Antonio Vivaldi. In 2011 verscheen een CD met transcripties van blokfluitconcerten van Johann Sebastian Bach.

Werk met orkest

Naast de activiteiten in de kamermuziek speelt Erik Bosgraaf regelmatig bij symfonie- en kamerorkesten. Hij werkt onder andere met het Dallas Symphony Orchestra (Jaap van Zweden), Nederlands Kamerorkest (Gordan Nikolic), Residentie Orkest (Reinbert de Leeuw), Holland Symfonia (Otto Tausk), het Noord-Nederlands Orkest (Johannes Leertouwer), Radio Kamer Orkest (Thierry Fischer, Andreas Delfs) en Sinfonia Rotterdam (Alessandro Crudele). Daar speelt hij vaak een combinatie van oude en nieuwe muziek.

Geïmproviseerde muziek

Bosgraafs spel klinkt vaak als een improvisatie. Het is daarom niet verwonderlijk dat hij actief is op dat gebied. Zo nam hij drie albums op met rockband Echos Minor en speelt verder met saxofonist Yuri Honing, electro-free jazz groep POW Ensemble (met Luc Houtkamp), Sean Bergin, Dig d’Diz, Mary Oliver (altviool) en Rozemarie Heggen (contrabas).

Nieuwe muziek en multimedia

Erik Bosgraaf is voorstander van het spelen van nieuw repertoire voor zijn instrument. Er zijn tientallen werken voor hem geschreven, veelal met elektronica of multi-media, en hij werkte samen met componisten als Pierre Boulez, Anne Meredith, Willem Jeths, Ji Youn Kang, Jorrit Tamminga en Matijs de Roo. Sinds 2002 werkt Bosgraaf intensief samen met gitarist Izhar Elias als mede-initiator van theatrale multimedia projecten. In 2007 verscheen hun CD/DVD Big Eye (Phenom Records). De laatste jaren werken Bosgraaf en Elias vooral samen met filmmakers Paul & Menno de Nooijer en geluidskunstenaar Jorrit Tamminga. In opdracht van de Open Universiteit verscheen oer.www (2008) en in opdracht van Festival Boulevard/November Music maakten ze Jane in Concert (2010).

Overige muzikale activiteiten

In 2008 nam Bosgraaf de complete fantasieën voor fluit solo van de Duitse barokcomponist Georg Philipp Telemann alsmede de Partita BWV 1013 van Johann Sebastian Bach op en in 2009 verschenen de complete blokfluitsonates van Georg Friedrich Händel samen met klavecinist Francesco Corti. In november 2011 was hij artist-in-residence van het internationale Van Wassenaer Festival en voor de seizoen 2011-13 is hij artist-in-residence van de Toonzaal, Den Bosch. Erik Bosgraaf woont in Hilversum, geeft concerten en masterclasses over de hele wereld en is als docent verbonden aan het Conservatorium van Amsterdam.

Prijzen

In 2009 won Erik Bosgraaf de Londense Borletti-Buitoni Trust Award. In 2009 werd hem samen met Izhar Elias de Grachtenfestivalprijs toegekend. In 2011 ontving hij de hoogste staatsonderscheiding voor muziek, de Nederlandse Muziekprijs. Verder won hij Het Gouden Viooltje voor muzikaal talent uit Noord-Nederland.

Discografie

• La Monarcha, 17th centrury music from the Spanish territories, Cordevento (Brilliant Classics, 94252), 2012
• Bach: Concerti, Cordevento (Brilliant Classics 94296), 2011
• Vivaldi: Recorder Concertos, Cordevento (Brilliant Classics 93804), 2009
• Handel: The Recorder Sonatas (Brilliant Classics 93792), 2008
• Telemann: Twelve Fantasias, Bach: Partita (Brilliant Classics 93757), 2008
• Van Eyck: Der Fluyten Lust-hof (3-CD-set, Brilliant Classics 93391), 2007
• Big Eye, movies & music (CD & DVD, Phenom Records PH0713), 2007

Erik Bosgraaf in de muziekmedia

• Erik Bosgraaf - from Holland - played an eclectic programme that opened with Bach’s most well-known cello suite and included one of Telemann’s better-known fantasies. The Bach Cello Suite No.1 was a bold choice for his “warm up” piece and disappointingly for me he omitted the first movement. However, his whole performance was characterised by fine articulation, breath and dynamic control, agility of finger work and ability to produce powerful drama from the music. Particularly impressive was his rendering of Stravinsky’s Pieces for clarinet solo, from which came his programme title: Living Apart Together.
Erik was awarded 2nd place.

Uit: Glyn Evans, Recorder Magazine - 2005

• The technical authority of Netherlands virtuoso Erik Bosgraaf gained praise from recorder students listening, and the award of 2nd prize for his unlikely arrangements for recorder - including a Telemann flute fantasy, Bach's 1st cello suite (how do you take a breath in the semiquaver runs?) and a Stravinsky clarinet étude .

Uit: Peter Graham Woolf, Recorder Music Mail - 2005

• Deze Groninger band maakte een cd met zes gitaarpopliedjes die denken aan Daryll-Ann, Teenage Fanclub en amerikaanse powerpop en de experimentelere voorganger Frumious Bandersnatch doen vergeten. Nummer een, 'Read Me Rona' is een lekker nummer. Met blazers lijkt dit nummer veel op die van britpopband The Boo Radleys en ook op Guided By Voices. In de volgende drie liedjes komt de saxofoon terug, maar helaas doen de pogingen om jazzy over te komen de liedjes geen goed en lijkt het meer een manier om de tekortkomingen van de gitarist te verbloemen. Bij 'Highflown Bridge' is het tijd om de saxofoon te ruilen voor een blokfluit en dat pakt goed uit. Met samenzang, lekkere gitaar (hij kan het wel) en een orgeltje kan dit nummer zich meten met eerder genoemde Daryll-Ann. Naadloos sluit 'Her sickness' hier als hekkensluiter op aan. Een akoestisch liedje met Simon & Garfunkel-kracht. Door het sterke begin en einde van deze cd vergeet je de wat mindere nummers in het midden en de soms wat gebrekkige zang; het is al met al een leuk debuut dat doet verlangen naar meer met minder sax.

Uit: Fries popmagazine: Freeze no.5 2000

Externe links

• Officiële website
• Cordevento.com