Erik Dekker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erik Dekker
Erik Dekker tijdens de Ronde van Frankrijk 2005
Erik Dekker tijdens de Ronde van Frankrijk 2005
Persoonlijke informatie
Volledige naam Hendrik Dekker
Bijnaam Drie Dubbel Dekker
Geboortedatum 21 augustus 1970
Geboorteplaats Vlag van Nederland Hoogeveen, Nederland
Lengte 1.82 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Gestopt
Discipline Weg
Ploegen
1992
1993-1994
1995
1996-2006
Buckler
WordPerfect
Novell
Rabobank
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 11e (2004)
Ronde van Vlaanderen 2e (2001)
Amstel Gold Race 1e (2001)
Luik-Bastenaken-Luik 5e (2004)
Ronde van Lombardije 12e (2004)
Ronde van Frankrijk 51e (2000)
4 etappezeges
WK 4e (2001)
Extra
Zeges:  
Clásica San Sebastián
UCI Wereldbeker
Tirreno-Adriatico
Parijs-Tours
2000
2001
2002
2004
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Dekker bij de start van de 8e etappe van de Ronde van Frankrijk 2007
Dekker wordt gehuldigd na de tijdrit in de Ster Elektrotour 2006

Erik Dekker (Hoogeveen, 21 augustus 1970) is een voormalige Nederlandse profwielrenner. Hij was profwielrenner van 1992 tot 2006. Sinds 2007 is Erik Dekker actief als ploegleider bij de Rabobank Wielerploeg, vanaf 2013 is deze Belkin Pro Cycling genaamd.

Biografie[bewerken]

Dekker reed als achtjarige zijn eerste wielerwedstrijd voor de Peddelaars, en was al snel succesvol. Op twaalfjarige leeftijd won hij in zijn categorie in 1983 de Tour de Junior in Achterveld. In 1985 werd hij dan ook uitgenodigd om tot de nationale juniorenselectie toe te treden. Wapenfeiten uit zijn junioren- en amateurtijd zijn onder meer tweede plaatsen op het WK jeugd in Bergamo in 1987 en de wegwedstrijd van de Olympische Spelen van Barcelona (1992).

In 1994 haalt hij zijn eerste overwinning als professional, een etappe in de Ronde van het Baskenland. Ook deed hij dat jaar voor het eerst mee aan de Ronde van Frankrijk, wat hij tot 2002 jaarlijks zou doen.

In 1997 blijkt dat Dekker meer is dan alleen een 'waterdrager', en hij rijdt mee in een ontsnapping in de Tour de France. Later dat jaar wint hij in de Ronde van Nederland de tijdrit en het eindklassement. Met de tijd van de overwinningen is echter ook de tijd van de blessures aangebroken, het jaar 1998 gaat voor een groot deel verloren door een hamstringblessure.

Op 9 oktober 1999 in Verona vertoonde zijn bloed een hematocrietwaarde van 52 en op grond daarvan niet mocht meedoen aan de wereldkampioenschappen op de weg, een zwarte bladzijde uit zijn carrière.

De doorbraak voor Dekker komt in het jaar 2000. Dat jaar behaalt hij maar liefst drie etappezeges in de Ronde van Frankrijk, hetgeen als een ongelofelijke prestatie wordt gezien voor iemand die sprinter noch klassementsrijder is. Ook wordt Dekker beloond als meest strijdlustigste renner. Datzelfde jaar behaalt hij ook zijn eerste grote zege in een klassieker; de Clásica San Sebastián.

In 2001 wordt de goede lijn voortgezet: Dekker wint de Amstel Gold Race en het eindklassement van de wereldbeker. In de Tour pakt hij een etappe, na eerder al zijn ploeggenoot Marc Wauters aan de overwinning te hebben geholpen.

Het jaar 2002 begint goed voor Dekker, maar bij een val in de klassieker Milaan-San Remo breekt hij zijn heup. Hoewel nog niet volledig fit, doet hij mee met de Tour de France, en weet daar in de achtste etappe Karsten Kroon aan de overwinning te helpen. In de rest van het seizoen loopt het niet zo soepel met Dekker.

Heel 2003 wordt gekenmerkt door een knieblessure. In een van zijn vele comebacks van het seizoen wint hij nog wel de Grote Prijs Erik Breukink. Aan het eind van het jaar, (oktober), gaat het langzaamaan weer beter met Dekker. Als blijk daarvan mag hij op het Wereldkampioenschap starten.

In 2004 maakt Dekker een ijzersterke comeback. Hij wordt 11e in de wereldbekerwedstrijd Milaan-San Remo en 5e in de Ronde van Vlaanderen. Op 10 april komt hij voor het eerst sinds 2 jaar weer juichend over de finishlijn, in de Ronde van Drenthe. Eind augustus wint hij voor de derde keer de Ronde van Nederland, 1 seconde voor de Rus Vjatsjeslav Jekimov. Op 10 oktober wint Dekker na een monsterontsnapping de wereldbekerwedstrijd Parijs-Tours.

In december van dat jaar wordt bekend dat hij de nieuwe voorzitter wordt van de wielrennersvakbond VVBW. In juni 2005 verlengde hij zijn contract bij Rabobank tot en met het einde van 2006.

Erik Dekker genoot een grote populariteit onder wielerfans, onder andere vanwege zijn altijd humoristische commentaren na afloop van een koers. Zo had hij tijdens de Ronde van Frankrijk elke dag een bijdrage (Hallo, met Erik!) in het radioprogramma De Avondetappe op Radio 1

Tijdens de Ronde van Frankrijk van 2006 maakt Dekker een ongelukkige val, wat hem een hersenschudding, enkele gebroken tanden en verwondingen aan het gezicht opleverde. Als gevolg van deze val kondigt Dekker op 7 augustus 2006, enkele maanden eerder dan gepland, het einde van zijn actieve loopbaan aan. Hij zegt het niet meer te kunnen opbrengen om nog een keer terug te komen.

Zijn laatste wedstrijd in Nederland was het criterium de Gouden Pijl in Emmen op 8 augustus, de laatste officiële wedstrijd was op 4 november 2006 op het eiland Curaçao.

Belangrijke overwinningen[bewerken]

1994
1995
1997
1999
2000
2001
2002
2003
2004
2006

Erik Dekker won hiernaast etappes in:

Ereplaatsen[bewerken]

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1992
1993
1994 101e  
1995 70e  
1996 74e  
1997 81e  
1998 opgave  
1999 107e  
2000 121e   51e (3) 
2001 91e (1) 
2002 136e  
2003
2004 133e  
2005 109e  
2006 opgave  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
1992 32e
1993 26e 32e
1994 76e 26e 79e 24e
1995 54e 49e
1996 35e
1997 35e 45e 23e
1998
1999 54e 11e 17e
2000
2001 21e Zilver ↑ Goud ↑ 8e 13e 13e 4e Goud (UWB)
2002
2003 63e
2004 11e 5e 7e 5e 12e Goud ↑
2005 42e 24e 32e 33e
2006 73e 22e 56e 108e (UPT)

Onderscheidingen[bewerken]

Dekker was Nederlands sportman van het jaar in 2001. Hij werd driemaal onderscheiden met de Gerrit Schulte Trofee, in 2000, 2001 en 2004.

Trivia[bewerken]

Erik Dekker had in de Ronde van Frankrijk 2000 de meeste etappezeges van alle renners: drie keer was hij de snelste. Hij werd 51e in het eindklassement.

Logo van de Olympische Spelen Goud Zilver Brons Logo van de Olympische Spelen
Olympische Zomerspelen 1992 0 1 0 Wegwedstrijd
Voorganger:
Rudie Kemna
2003
MaillotHolanda.svg Nederlands kampioen wielrennen MaillotHolanda.svg
Erik Dekker
2004
Opvolger:
Léon van Bon
2005