Erik Dekker
| Erik Dekker | ||||
| Erik Dekker tijdens de Ronde van Frankrijk 2005 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Hendrik Dekker | |||
| Bijnaam | Drie Dubbel Dekker | |||
| Geboortedatum | 21 augustus 1970 | |||
| Geboorteplaats | ||||
| Lengte | 1.82 cm | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Gestopt | |||
| Discipline | Weg | |||
| Ploegen | ||||
| 1992 1993-1994 1995 1996-2006 |
Buckler WordPerfect Novell Rabobank |
|||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Milaan-San Remo | 11e (2004) | |||
| Ronde van Vlaanderen | 2e (2001) | |||
| Amstel Gold Race | 1e (2001) | |||
| Luik-Bastenaken-Luik | 5e (2004) | |||
| Ronde van Lombardije | 12e (2004) | |||
| Ronde van Frankrijk | 51e (2000) 4 etappezeges |
|||
| WK | 4e (2001) | |||
| Extra | ||||
| Zeges: | ||||
| Clásica San Sebastián UCI Wereldbeker Tirreno-Adriatico Parijs-Tours |
2000 2001 2002 2004 |
|||
|
||||
Erik Dekker (Hoogeveen, 21 augustus 1970) is een voormalige Nederlandse profwielrenner. Hij was profwielrenner van 1992 tot 2006. Sinds 2007 is Erik Dekker actief als ploegleider bij de Rabobank Wielerploeg.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Dekker reed als achtjarige zijn eerste wielerwedstrijd voor de Peddelaars, en was al snel succesvol. Op twaalfjarige leeftijd won hij in zijn categorie in 1983 de Tour de Junior in Achterveld. In 1985 werd hij dan ook uitgenodigd om tot de nationale juniorenselectie toe te treden. Wapenfeiten uit zijn junioren- en amateurtijd zijn onder meer tweede plaatsen op het WK jeugd in Bergamo in 1987 en de wegwedstrijd van de Olympische Spelen van Barcelona (1992).
In 1994 haalt hij zijn eerste overwinning als professional, een etappe in de Ronde van het Baskenland. Ook deed hij dat jaar voor het eerst mee aan de Ronde van Frankrijk, wat hij tot 2002 jaarlijks zou doen. Op 24 november 1994 trouwt hij met Petra van der Veen.
In 1997 blijkt dat Dekker meer is dan alleen een 'waterdrager', en hij rijdt mee in een ontsnapping in de Tour de France. Later dat jaar wint hij in de Ronde van Nederland de tijdrit en het eindklassement. Met de tijd van de overwinningen is echter ook de tijd van de blessures aangebroken, het jaar 1998 gaat voor een groot deel verloren door een hamstringblessure.
Op 9 oktober 1999 in Verona vertoonde zijn bloed een hematocrietwaarde van 52 en op grond daarvan niet mocht meedoen aan de wereldkampioenschappen op de weg, een zwarte bladzijde uit zijn carrière.
De doorbraak voor Dekker komt in het jaar 2000. Dat jaar behaalt hij maar liefst drie etappezeges in de Ronde van Frankrijk, hetgeen als een ongelofelijke prestatie wordt gezien voor iemand die sprinter noch klassementsrijder is. Ook wordt Dekker beloond als meest strijdlustigste renner. Datzelfde jaar behaalt hij ook zijn eerste grote zege in een klassieker; de Clásica San Sebastián.
In 2001 wordt de goede lijn voortgezet: Dekker wint de Amstel Gold Race en het eindklassement van de wereldbeker. In de Tour pakt hij een etappe, na eerder al zijn ploeggenoot Marc Wauters aan de overwinning te hebben geholpen.
Het jaar 2002 begint goed voor Dekker, maar bij een val in de klassieker Milaan-San Remo breekt hij zijn heup. Hoewel nog niet volledig fit, doet hij mee met de Tour de France, en weet daar in de achtste etappe Karsten Kroon aan de overwinning te helpen. In de rest van het seizoen loopt het niet zo soepel met Dekker.
Heel 2003 wordt gekenmerkt door een knieblessure. In een van zijn vele comebacks van het seizoen wint hij nog wel de Grote Prijs Erik Breukink. Aan het eind van het jaar, (oktober), gaat het langzaamaan weer beter met Dekker. Als blijk daarvan mag hij op het Wereldkampioenschap starten.
In 2004 maakt Dekker een ijzersterke comeback. Hij wordt 11e in de wereldbekerwedstrijd Milaan-San Remo en 5e in de Ronde van Vlaanderen. Op 10 april komt hij voor het eerst sinds 2 jaar weer juichend over de finishlijn, in de Ronde van Drenthe. Eind augustus wint hij voor de derde keer de Ronde van Nederland, 1 seconde voor de Rus Vjatsjeslav Jekimov. Op 10 oktober wint Dekker na een monsterontsnapping de wereldbekerwedstrijd Parijs-Tours.
In december van dat jaar wordt bekend dat hij de nieuwe voorzitter wordt van de wielrennersvakbond VVBW. In juni 2005 verlengde hij zijn contract bij Rabobank tot en met het einde van 2006.
Erik Dekker genoot een grote populariteit onder wielerfans, onder andere vanwege zijn altijd humoristische commentaren na afloop van een koers. Zo had hij tijdens de Ronde van Frankrijk elke dag een bijdrage (Hallo, met Erik!) in het radioprogramma De Avondetappe op Radio 1
Tijdens de Ronde van Frankrijk van 2006 maakt Dekker een ongelukkige val, wat hem een hersenschudding, enkele gebroken tanden en verwondingen aan het gezicht opleverde. Als gevolg van deze val kondigt Dekker op 7 augustus 2006, enkele maanden eerder dan gepland, het einde van zijn actieve loopbaan aan. Hij zegt het niet meer te kunnen opbrengen om nog een keer terug te komen.
Zijn laatste wedstrijd in Nederland was het criterium de Gouden Pijl in Emmen op 8 augustus, de laatste officiële wedstrijd was op 4 november 2006 op het eiland Curaçao.
[bewerken] Belangrijke overwinningen
- 1994
- 1995
- Ronde van Zweden
- Ronde van Keulen
- GP Jef Scherens
- 1997
Nationaal kampioenschap Nederland individuele tijdrit, Elite- Eindklassement Ronde van Nederland
- 1999
- 2000
Nationaal kampioenschap Nederland individuele tijdrit, Elite- 8e, 11e en 17e etappe Ronde van Frankrijk
- Rode rugnummer in de Ronde van Frankrijk
- Clásica San Sebastián
- Eindklassement Ronde van Nederland
- 2001
- Eindklassement Wereldbeker
- Amstel Gold Race
- 8e etappe Ronde van Frankrijk
- Grand Prix Eddy Merckx (koppeltijdrit, met Marc Wauters)
- Eindklassement Ruta del Sol
- Ronde van Rijnland-Palts
- Guldensporentweedaagse
- 2002
Nationaal kampioenschap Nederland individuele tijdrit, Elite- Tirreno-Adriatico
- Acht van Chaam
- Guldensporentweedaagse
- 2003
- Eindklassement GP Erik Breukink
- 2004
Nationaal kampioenschap Nederland op de weg, Elite- Eindklassement Ronde van Nederland
- Ronde van Drenthe
- Parijs-Tours
- 2006
- 1e etappe Internationaal Wegcriterium
Erik Dekker won hiernaast etappes in:
- Ronde van Baskenland
- Ronde van Zweden (6x)
- Ronde van Nederland (3x)
- Rheinland- Pfalz Rundfahrt (4x)
- Ronde van Mallorca
- Ruta del Sol
- Tirreno-Adriatico
[bewerken] Ereplaatsen
- Olympische Spelen: 2e (1992)
- Wereldkampioenschap voor junioren: 2e (1987)
- Eindklassement Wereldbeker wielrennen: 1e (2001)
- Nederlands kampioenschap: 3e (1996), 1e (2004)
- Nederlands kampioenschap (tijdrit): 2e (1997, 1999)
- Ronde van Luxemburg: 2e (1998)
- Rheinland-Pfalz Rundfahrt: 2e (1999)
- Ronde van Nederland: 2e (1999, 2001)
- Ronde van Zweden: 3e (2000)
- Grand Prix Eddy Merckx: 3e (2000) (met Marc Wauters)
- Driedaagse van De Panne: 2e (2001)
- Ronde van Vlaanderen: 2e (2001)
- HEW Cyclassics: 3e (2001)
- Kampioenschap van Zürich: 5e (2001)
- Wereldkampioenschap: 4e (2001)
[bewerken] Resultaten in voornaamste wedstrijden
|
|
[bewerken] Onderscheidingen
Dekker was Nederlands sportman van het jaar in 2001. Hij werd driemaal onderscheiden met de Gerrit Schulte Trofee, in 2000, 2001 en 2004.
[bewerken] Trivia
Erik Dekker had in de Ronde van Frankrijk 2000 de meeste etappezeges van alle renners: drie keer was hij de snelste. Hij werd 51e in het eindklassement.
| Olympische Zomerspelen 1992 | 0 | 1 | 0 | Wegwedstrijd |
|---|
| Voorganger: Rudie Kemna 2003 |
Erik Dekker 2004 |
Opvolger: Léon van Bon 2005 |